Volgens onderzoeker Martin Schilder doen milieuorganisaties niet waarvoor ze bedoeld zijn: ‘We zien de visserij kapot gaan’

De overheid heeft de visserij de nek omgedraaid. Dat stelt jurist Martin Schilder, die zelf ambtenaar is. Vandaag promoveert hij op een onderzoek naar de verhandelbaarheid van visrechten. Hij zocht tot op de bodem uit wat er gaande is in de visserij en wat er misgaat. Daar kwam uit dat het overheidsbeleid teveel is gefocust op natuurbehoud. Adviezen van milieuclubs worden blindelings opgevolgd, terwijl zij vaak op de achtergrond dubbele belangen blijken te hebben. Volgens Martin moet de balans worden hersteld. Hij geeft aan dat de politiek in actie moet komen en dat haast geboden is.

,,De bedrijfstak noemen we de binnenvisserij. Ik heb die niet uitvoerig behandeld in mijn boek. Daar heb ik nu spijt van, omdat ik inmiddels weet hoezeer het water deze vissers aan de lippen staat. Ik weet er wel het nodige van, waarover ik kan vertellen. In de binnenvisserij is in de laatste dertig jaar 75% van de vissers op een of andere manier gestopt. Door sanering, faillissementen, geen opvolging binnen de familie, of andere redenen. Dit is het gevolg van het beleid van de overheid. En de invloed van milieuclubs op het overheidsbeleid ten aanzien van deze sector. Het is nu zo dat de Natura 2000-richtlijn voorgaat op alle andere wetten, maar dat hoort niet zo te zijn. Bij het opstellen van de richtlijnen houden de beleidsmakers in Brussel rekening met de visserijverordeningen. Zij weten net als ik dat de visserijverordeningen in hiërarchische juridische verhouding boven de richtlijn staan. Het beleid is nu doorgeslagen naar de natuurbehoud-kant. Eigenlijk zou dat andersom moeten zijn.”

,,Er zijn heel weinig mensen die nog langer de gevolgen van het visserijdossier kunnen inschatten. Dat komt, omdat ambtenaren en beleidsmakers slechts een aantal jaar hiervoor verantwoordelijk zijn. Daarna verschijnen er weer nieuwe mensen die van voor af aan beginnen met kennis opdoen over deze sector. Het is onmogelijk om binnen een korte tijd veel inzicht te krijgen in deze materie. Het is Europees bestuursrecht en dan met name de doorwerking daarvan in nationale rechtstelsels. Dat is een zeer omvangrijk soort recht en dit vereist een echte specialisatie. En die mensen zijn er gewoon niet. Althans, ik ken ze niet. Zij geloven dus de bovengenoemde belangengroepen als ze met adviezen komen. Wij, de specialisten, zitten daaronder en zien dit met lede ogen aan. Wij zien een sector kapotgaan, de visserij in dit geval. Daarom zeggen wij: de regels moeten worden toegepast zoals ze zijn bedoeld en niet zoals jij ze interpreteert. Alleen is dat een heel proces. De situatie is nu dermate complex geworden, dat niemand bij de betrokken departementen meer weet wie er gelijk heeft. Mensen zoals ik proberen vervolgens duidelijkheid te scheppen in de chaos.”

Patrick Schilder (Loege): ‘Eigenlijk nog erger dan toeslagenaffaire’

,,Dit stuk is natuurlijk zeer positief om te lezen voor ons. Ze hebben eigenlijk alle vissers van het water afgejaagd, terwijl dat volledig tegen de Europese wetgeving ingaat”, zegt Patrick Schilder (Loege) van de VD64.
,,Wij voelen ons dus gesterkt door dit verhaal en pakken dit meteen op. Om te beginnen gaan we verhaal halen bij de overheid. Ze mogen ons alles gaan uitleggen en hebben in ieder geval een probleempje. Alles in dit verhaal is herkenbaar voor ons. Dat wij bijvoorbeeld op vergaderingen zitten en dat iemand van de vogelbescherming zegt: ‘Jullie mogen niet meer vissen’. En dat diegene dan ook nog z’n zin krijgt. Allerlei soorten groepen hebben ons proberen tegen te houden. Wij moesten steeds ons gelijk aantonen, zo hadden ze dat in elkaar gezet. Wat wij hebben meegemaakt, daar kun je een encyclopedie over schrijven. Je kunt dit vergelijken met de toeslagenaffaire, maar dit is eigenlijk nog veel erger. Wij worden ook steeds gezien als criminelen, als we met de overheid te maken hebben. Met dit stuk in handen gaan we hopelijk een betere toekomst tegemoet.”

Lees meer in de NIVO door Laurens Tol.