Een jaar lang fluisterde Mona Keijzer haar kritiek, gisteren pakte ze de megafoon
Op het Binnenhof wist men: Mona Keijzer is een van de meest kritische krachten tegen het coronabeleid. Tot gisteren hield ze haar commentaar binnenskamers. Daar verloor ze steeds de strijd.
Tijdens de aanpak van de coronacrisis stelde ze zich vaker lijnrecht tegenover de bewindspersonen die behoedzaamheid predikten. Premier Mark Rutte, minister Hugo de Jonge en Ferd Grapperhaus benadrukten steeds het belang van de volksgezondheid, Keijzer hoorde duidelijk bij het andere kamp, met onder meer ook Wopke Hoekstra (Financiën) en Wouter Koolmees (Sociale Zaken). Die laatsten legden zich - zoals gebruikelijk in een kabinet dat ‘met één mond’ spreekt - na een verloren discussie wel neer bij de gekozen richting.
Duidelijk was: het hele versoepelingsbeleid zinde haar niet. Dat had ze binnenskamers natuurlijk opnieuw geventileerd. Maar ook deze discussie verloor ze, waarna ze de megafoon pakte en haar verhaal in de krant deed.
Het punt is: Keijzers inhoudelijke bezwaren zijn reëel en worden veel breder gedeeld, ook buiten het Binnenhof. Dat wordt nu niet minder. Ze mag dan uit het kabinet gezet zijn, de discussie over het coronabeleid krijgt hiermee alleen maar meer zuurstof. Met een dalend vertrouwen onder Nederlanders en slinkende steun in het parlement is dat voor De Jonge’s coronabeleid een beroerde finale na een jaar lang stille muiterij door Mona Keijzer.
Hier het hele artikel op de site van het Parool.

