Waar het allemaal begon voor de Volendamse muziek: ,Vroeger dahn je dahnse op de Evoband…’
,,35 cent betaalden we voor een kaartje”, herinnert Klaas ‘Dekker’ Veerman (80) zich. ,,35 centen bij de Jozef aan de deur betalen en dan kreeg je een kaartje voor De Evoband in je handen gedrukt van die grote Schieterhout. De zaal was vol gezet met lage tafels en stoelen en voor het podium werd ruimte vrijgehouden voor een flinke dansvloer. Alles stond paraat voor een gezellig avondje pilzen, dansen en verkering zoeken.” Met twee pretoogjes waarschuwt Klaas: ,,Ja, ik kan hier een maand over praten hoor. Zonder te stoppen.” Samen met zijn broer Jack (67) haalt de Dekker-telg herinneringen op aan hun vaders bandje dat ergens in de vroege dertiger jaren werd opgericht. De Evoband zou daarmee de eerste band in de historie van Edam-Volendam worden.
‘Vroeger dahn je dahnse op de Evoband…’. Met die regel eerden Klaas en zijn broers hun vaders formatie al in 1984. Als De Dekkerband brachten de gebroeders Veerman een hit uit die vanaf het moment dat hij de studio verliet, bekendstaat als hét lied van de Volendammer. Sindsdien is het in Volendam zo dat kinderen éérst het ‘Volendammer volkslied’ leren meezingen en pas dan in volledige zinnen leren spreken. Wellicht is De Evoband door die kleine vermelding ook bijna honderd jaar na de oprichting nog altijd een begrip onder de jeugd. Jack: ,,Als onze vader nog had geleefd tijdens de Dekkerband-periode, dan had hij met ons op het podium gestaan. Daar ben ik zeker van.”
,,En toch is er één relikwie dat de geschiedenis heeft overleefd”, zegt Jack terwijl hij naar het drumstel wijst dat op de verschillende zwart-witfoto’s te zien is. ,,Bij de inrichting van Het Palingsound Museum in Smit-Bokkum werd mijn hulp gevraagd. Ik heb ze onder meer een aantal foto’s van mijn vader gegeven. Die foto’s wakkerden mijn interesse aan. Ik wilde achterhalen wie precies de drummers waren geweest in De Evoband en zodoende achterhaalde ik dat Japie ‘Kokkie’ Veerman uit de Zwaardstraat de laatste was. Via via kwam ik in contact met een zoon van hem. Ik vertelde hem over het Palingsound Museum en vroeg of hij misschien nog foto’s van zijn vader had als drummer van De Evoband. ‘Ik heb het hele drumstel’, zei hij.
Ik zei natuurlijk dat dat onmogelijk was omdat het dan ruim tachtig jaar oud zou zijn. Hij nodigde me uit om samen op ontdekkingsreis op zijn zoldertje te gaan. Dat hoefde hij geen twee keer te vragen. Ik voelde me net een archeoloog die een tombe in Egypte mag openen. Na het weghalen van een paar knieschotten zag ik die basdrum staan. Hij had het complete drumstel écht nog staan. Wát een vondst. ‘Mijn vrouw wilde het al honderd keer weggooien, maar ik kon het niet’, zei hij. En daar zal ik hem eeuwig dankbaar voor zijn. Sindsdien is het volledig intacte drumstel in al zijn glorie te bewonderen in het Palingsound Museum. Het heeft op alle dansavonden in De Jozef en Pius X gestaan, het werd meegezeuld naar alle kermissen in de regio en het heeft op het podium gestaan tijdens optredens voor de geallieerden. Dat drumkitje is de oudste herinnering aan de Volendammer muziek. Het was erbij toen het bandjescircuit gesticht werd. Dat is toch onvoorstelbaar?”
Lees meer in de NIVo door Kevin Mooijer.