Rogé Haan uit Oosthuizen passeerde als eerste loper de Via Gladiola: ‘Ik dacht dat er nog eentje voor mij was’ (video)

Het moest gewoon zo zijn. Eén van de meest bizarre ontwikkelingen tijdens mijn Nijmeegse Vierdaagse.

Na een dag verplichte rust vanwege de warmte, ging het op 20 mei dan eindelijk los. Totaal niet geslapen op een loeihete zolderkamer met twee ventilatoren op mijn hoofd gericht werd het uiteindelijk de 1e plaats. Lange tijd lag ik eerste totdat ik in Nijmegen gekomen uit het niets voorbij werd gehold door een andere loper. Ik dacht nou zo gek ga ik niet doen en je mag ook niet zo lopen. Hij liep helemaal als een winkelhaak van de totale vermoeidheid. Uit mijn zicht verdwenen op het laatst.

Kom ik tussen de hekken vlak voor de finish, stapt Martin over het hek, 'proficiat met je eerste plaats, ik ga nu even naar die ander toe'. 'Huh, hoe kan ik die dan niet hebben gezien?' Bleek hij twee keer voor de vlakte te zijn gegaan en met zijn hoofd tegen een paaltje te zijn geklapt. Knockout heet dat en meteen door EHBO-ers weggesleept achter een container. Die kon ik dus niet zien.

Tekst gata verder onder de video.

[evp_embed_video url="https://www.groot-waterland.nl/wp-content/uploads/2022/07/haan.mp4" autoplay="true"]

Tweede dag werd niet mijn dag in Groesbeek. Er stak een zwarte kat voor mijn fiets roetsj over het fietspad en dan weet je het wel. Lunchpakket ook al vergeten dus op de Wedren maar wat broodjes kaas gekocht. Dat duurde natuurlijk te lang en zo stond ik flink achter in de rij. Onderweg teveel gefocust op een afzethek, waar je haast altijd tot aan toe loopt om dan af te slaan. Man bij dat hek zegt niets als ik r.a. ga. Overal auto's op de weg, dacht dat klopt niet. Zo belandde ik in Ottersum. Daar was gelukkig een vroege boer bezig met een waterhaspel. 'Zit ik zo op de route van de Vierdaagse?' 'Welnee, dat is terug.' 10 minuten verloren erdoor. Maar dan uiteindelijk toch de snelste tijd te hebben gelopen ondanks als 3e binnen te zijn gekomen.

Derde dag weer zo'n bizarre dag. Uiteindelijk liepen er nog twee man voor mij, die ik maar nooit in beeld kreeg de eerste uren. Pas daarna in Beers zag ik de eerste die vermoeid raakte. 'Alleen Jarno loopt nog vooruit, maar die zag ik voor het laatst 5 minuten geleden, zei hij, nu is hij uit beeld'. Dan verzin je blijkbaar niet dat je die altijd op de lange Via Gladiola in de verte zou moeten zien. Onderweg hoorde ik via het publiek van alles. "Je legt eerste'. je bent derde, je bent tweede'. Ik nog 'zijn dat die rolstoelers, die altijd als eerste aankomen?' 'Nee er zitten nog twee lopers voor jouw'. 'Wie is dan in hemelsnaam die andere loper?' 'Toch zei een vrouw nog dat ik ten miste de eerste was die wel wandelde.'

Omdat de hele dag dagelijks scootertjes en motoren met politie en handhavers erop als horzels overal tussendoor reden om snelwandelaars en hardlopers aan te spreken, dacht ik nog 'oh dan zullen die twee wel een verkeerde loopstijl hebben'. Aan de finish hoor je dan dat je toch echt als eerste bent aangekomen, de andere twee waren toch echt rolstoelers. 'Wat is er dan toch met Jarno gebeurd?, dacht nog wel 'die heeft echt een super dag'. Is hij in Beers een huis binnengegaan omdat hij door een wesp was gestoken en de angel eruit moest worden gezogen. Weer passeerde ik zo dus iemand ongemerkt. Echt zo'n verhaal kan je nooit verzinnen van tevoren.