De Wijnroute in Monnickendam verdiept de kennismaking met onze nieuwe buren

We lopen al jaren mee met de Wijnroute in Monnickendam. Glazen halen in alle vroegte en een paar weken later in de avonduren dwalen door de oude stad, van winkel naar winkel. Overal de lekkerste wijnen proevend, tot we samen met ons groepje neerstrijken op het bankje voor wat dan nog de viswinkel is op de Gooische Kaai.

Maar de tijden veranderen. Ik stop met alcohol drinken, de viswinkel stopt met vis verkopen en de oude stad stopt door corona met de Wijnroute. Enerzijds een hele opluchting, want nu hoeven we niet meer te besluiten dat we niet zullen gaan, en nu hoeven we ons op de zondagmorgen erna op weg naar de Fit Studio ook niet meer te ergeren aan de teringzooi die de wijndrinkers hebben achtergelaten alsof het bierdrinkers zijn.

Anderzijds missen we deze mooie, nieuwe traditie ook wel en we zijn blij dat de Wijnroute dit jaar weer gelopen kan worden. Wij lopen niet mee, maar onze nieuwe buren lijken zelfs wel deel te nemen. Ik zie ze tegen de avond een tafeltje buiten zetten met daarop de ongetwijfeld lekkerste wijnen. Nu schiet mij ook weer te binnen dat hij een paar weken bij het voorstellen vertelde dat hij sommelier is, en wij haasten ons naar buiten om met zijn vakmanschap kennis te maken.

Inmiddels ben ik ook weer begonnen te drinken, dus het sluit allemaal mooi op elkaar aan. Het blijkt dat zij een ter introductie van zichzelf een wijnborrel voor de buren hebben georganiseerd. Langzaam komen ook de andere buren naar buiten en zo wordt het heel gezellig. Ook mensen die echt op weg zijn naar de Wijnroute kunnen hier een glaasje proeven, zodat het er tot grote hilariteit van iedereen op begint te lijken dat dit de eerste halte is.

En terwijl het donker wordt klimt de feestvreugde steeds hoger, wanneer ook onze eigenste Vleppyie Auwurs hun prachtige wijnrouteliederen komen spelen en zingen. Zo maken onze nieuwe buren wel op een heel bijzondere manier kennis met die nuchtere Monnickendammers.