Van de bak in Edam naar het vuur in Parijs

Sinds een jaar zit ze in Papendal, waar ze onlangs weer begonnen is aan een intens trainingsschema, maar het begon allemaal 16 jaar geleden op de oude baan bij Atletiek Vereniging Edam waar ze als 7 jarig meisje voor het eerst met kogelstoten in aanraking kwam.

“Er waren twee kogelstootbakken. De een van zo’n 15 meter en de ander ongeveer 20. Helaas zijn die er niet meer, anders had ik kunnen zeggen dat ik over de bak kon stoten.” Vertelt Jessica Schilder met een lach. Onlangs is ze nog even terug geweest voor een kijkje bij de Nederlands Kampioenschappen Werpvijfkamp die voor de derde keer bij AV Edam werden georganiseerd. “Daar is het allemaal begonnen.” Zegt ze over de Edamse vereniging. “Het zijn mooie herinneringen. Daar ben ik een beetje opgegroeid.”

Uiteraard wordt haar carrière daar al jaren op de voet gevolgd. Van het eerste Nederlandse kampioenschap tot aan de Olympische Spelen in Tokio. “Bij de vereniging vonden ze het heel mooi dat ik Nederlands kampioen werd en dat ik zo hard werkte. Volgens mij stond ik er zelfs een beetje om bekend dat ik niet helemaal honderd procent was, omdat ik maar doorging en doorging.”

Een vroeg dilemma

Kies je voor de sport of de gezelligheid? Toen ze op jonge leeftijd voor het eerst voor een interland naar Duitsland mocht, wat preciés tijdens de Volendammer kermis viel, werd ze geconfronteerd met een voor veel Volendammers lastig dilemma. Bij de meeste dorpsgenoten zou de kermis zonder twijfel de voorkeur hebben, maar Jessica koos voor de sport. “Toen dacht ik: ik wil continu in het Nederlandse tenue staan, of er nou kermis is of niet.”

Zwaar trainingsschema

Het trainingsschema in Papendal is intens en vooral het winterprogramma is behoorlijk zwaar. Jessica vertelt dat een trainingsdag uit 5 á 6 uur aan circuit- en krachtoefeningen én zo’n 80 stoten bestaat. “Het is heel leuk, maar wel heel zwaar.” Zo’n intens trainingsschema verhoogt uiteraard ook de kans op blessures. “Vorig jaar rond deze tijd zat ik in het gips. Ik had een scheurtje in mijn voet. Sindsdien houden we alles goed in de gaten en ga ik elke week naar de fysio voor een check-up, zelfs als ik helemaal nergens last van heb.”

Ringen om Volendam

“Zonder Ringen om Volendam had ik deze stap naar Papendal en mijn nieuwe trainer niet kunnen maken.” Zegt Jessica meteen als ze het over de stichting heeft. “Ze zijn de basis van mijn succes.” Ze benoemt de voorzieningen die beschikbaar zijn gesteld en hoe belangrijk dat is geweest voor haar ontwikkeling. “In twee jaar tijd is het echt héél snel gegaan.” En dat is zeker zo, als je door het lijstje van gewonnen kampioenschappen en persoonlijke records gaat.

De Olympische droom

Toen ze voor het eerst Nederlands kampioen werd was ze meteen verkocht. Daar stond ze dan, op de foto in het Olympisch Stadion met het toen niet-brandend Olympische vuur in de achtergrond. “Toen dacht ik: de volgende keer als ik op een groot toernooi sta wil ik het zien branden.” Na de afgelopen Spelen in Tokio weet ze dat de kwalificatie ontzettend belangrijk is, ze is daarom ook voorzichtig in het benoemen van haar verwachtingen voor de aankomende editie in Parijs. “Eerst de kwalificatie en dan zien we wel verder.” Voordat de aankomende Spelen van start gaan staan er ook nog andere toernooien op het programma, waaronder een EK en een WK.