Peter, als de wetenschap een zaagmachine was geweest had je nu al je vingers moeten missen. Met je beweringen over wetenschap sla je de plank mis.
We weten niet waarom mensen links of rechts zijn, zeg je. Ik dacht dat je bedoelde linkshandig of rechtshandig. Maar nee, je bedoelt links en rechts in de politiek. En dan ga je los: “Mensen die links zijn lijken wat eerder pessimistisch te zijn en eisen sneller maatregelen, althans dat is mijn theorie.” Nu weten we van deze site dat scribenten van alles en nog wat onder links verstaan. Maar definities ontbreken. Onderzoek ontbreekt. Je roept maar wat.
De wetenschap weet veel niet, merk je op. Er is zelfs oneindig veel wat we niet weten, kan ik je vertellen. “Deze week kwam boven water (woordspeling van Peter) dat de zee behoorlijk wat stikstof produceert. Wetenschappers verbaasd …” weet je te melden. Dit was allang bekend hoor. En het onderzoek gaat door. We zijn nooit klaar.
Je wilt zekerheid en zolang je die niet hebt moet je voorzichtig zijn, beweer je. Realos (rechts?) en Fundies (links?) komen ten tonele. Hoe aanmatigend. Realos zijn voorzichtig. Maar als je eerst alles zeker zou willen weten voordat je in actie komt, zou de maatschappij abrupt tot stilstand komen. Veel wetenschap berust op statistische berekeningen. Statistiek leert ons dat we dankzij absolute onzekerheid toch met een van tevoren afgesproken mate van zekerheid uitspraken kunnen doen. Denk aan een zuivere dobbelsteen. Als je werpt kun je niet voorspellen wat er valt. Maar na 6000 worpen zal je met een zekere marge rond de 1000 keer een 6 gooien. In de kwantummechanica is onzekerheid zelfs een wezenskenmerk. Heel internet, de hele wereld zou stilvallen zonder de toepassingen uit de kwantummechanica.
Veel voorspellingen in het rapport van de Club van Rome blijken nu 50 jaar later niet te kloppen, zeg je. Bij de presentatie van dat rapport werd al verteld dat er geen voorspellingen in staan. Er worden scenario’s uitgewerkt over bijvoorbeeld bevolkingsgroei, gebruik van grondstoffen, vervuiling, etc. Kijk nu 50 jaar later om je heen. Wat zie je? Veel groei is exponentieel. Exponentiële groei gaat tegen ons gevoel in. Een sluipmoordenaar. Een middelbare scholier kan je voorrekenen, dat die binnen de kortste keren uit de klauwen loopt. Dat er grenzen zijn aan de groei. Voorbeeld: Als je nu één druppel water in de Johan Cruijff Arena laat vallen, na één seconde 2 druppels, dan 4, 8, etc. Na hoeveel seconden stroomt het water over het dak? Welnu na zo’n 47 seconden! En even later zou heel Amsterdam onder water staan.
Over stikstof weten we niet alles, maar we weten genoeg en onderzoek gaat door. Al tientallen jaren weten we dat we moeten handelen. Opeenvolgende kabinetten hebben dit verzuimd. Bang voor de kiezersgunst. En nu opereert ze uiterst ongelukkig. Remkes heeft gesteld dat we het eerst over de feiten eens moeten worden. Een noodzakelijke eerste stap lijkt mij. En dan samen met alle partijen en de bevolking zoeken naar de beste oplossing.
