Marken in de winter

Een prachtig tafereel, kruiend ijs rondom de vuurtoren van Marken. Aan de noordkant is in het ijs al een enorme scheur te zien Bij de ingang van de vuurtoren is een geul ontstaan. "Ik heb dit regelmatig meegemaakt" vertelt Trijntje Visser, vrijwilliger bij Stichting Promotie Waterland, die de eerste twintig jaar van haar leven in de vuurtoren woonde. "Soms kwam het kruiend ijs gewoon door de ramen heen."

Door Kirsten Dorresteijn. Foto: Jan Tuijps sr.

Kruiend ijs ontstaat bij harde wind met inzettende dooi. De wind duwt de ijsplaten zo hard tegen elkaar, dat ze over elkaar heen schuiven. Trijntje: "Het geeft een enorme knal als het ijs losscheurt. In 1971 moesten we vluchten. Het ijs ging onder de fundering door en de vuurtoren werd opgetild. Ik kan je vertellen dat ik ontzettend bang was."

Haar vader nam in 1955 het beroep van zijn ouders als vuurtorenwachter over, haar moeder was hulphchtwachter. Trijntje werd in de vuurtoren geboren en woonde er met haar broers en zussen. Iedereen hielp mee. 's Avonds gingen we naar boven om het gaskousje aan te steken, dat aangesloten was op gasflessen. Ook hielpen we allemaal met het koper poetsen van de leidingen."

Toen haar ouders in 1985 stopten en verhuisden, is het lichthuis verplaatst en is er een nieuw deel bovenop de vuurtoren geplaatst. Sindsdien werkt de vuurtoren automatisch. 'Het Paard van Marken' wordt hij ook wel genoemd. Hij wordt nog steeds bewoond. De bootjes en andere materialen die er liggen, zijn van de huidige huurders. Te zien is dat in het midden van het toegangsdijkje een hek staat zodat mensen niet het privéterrein op kunnen lopen. De schelpenstrandjes aan het begin van het dijkje zijn 's zomers een populaire plek om te zonnen en te zwemmen.

Tussen de basaltblokken rondom de dijk stikt het van de ringslangen, waarvoor broeihopen worden aangelegd. Langs het landweggetje door de landerijen links op de foto staan bijenkasten van de buckfastbij een ondersoort van de honingbij. De honing is te koop bij een automaat.