Recensie: All Quiet on the Western Front (2022)

Een recensie van ‘All Quiet on the Western Front’ (2022): “Door ingewikkelde conflicten als tweedimensionaal te presenteren, en in een David versus Goliath-vorm te gieten, blijft de oorlog voor de buitenwereld van mythische kwaliteit.”

Door Paul Bond

Het boek “All Quiet on the Western Front” (1928) werd geschreven door Erich Maria Remarque, een Duitse oorlogsveteraan van de Eerste Wereldoorlog. In 1930 verscheen de eerste verfilming geregisseerd door Lewis Milestone, in 1979 werd het boek nog eens verfilmd, dit keer door Delbert Mann. In 2022 bleek het de hoogste tijd voor een nieuwe verfilming, met regie door Edward Berger. Bijzonder voor de vertelling van Remarque is het perspectief vanaf de Duitse kant. Het werd — en wordt — nog wel eens vergeten dat diegenen die als vijand worden bestempeld net zo goed lijden en met trauma’s achterblijven als de overwinnaars.

Hoofdpersoon is Paul Bäumer die, naarmate de oorlog vordert en zijn vrienden om zich heen vermoord ziet worden, zijn nationalisme en oorspronkelijke oorlogsenthousiasme verliest. De Duitsers startten de oorlog in 1914 met de hoop dat ze binnen 4 weken in Parijs zouden zijn. De realiteit was echter dat de frontlinie van noch de Duitse noch de Franse legers nauwelijks verschoof, en dat niet in 4 weken, maar in 4 jaar tijd. De Eerste Wereldoorlog was de eerste oorlog op Europees grondgebied die werd gevochten met nieuwe, technologische middelen, zoals mosterdgas, automatische machinegeweren, tanks en vlammenwerpers. Gevolg hiervan was dat het greintje eer dat volgens overlevering te behalen viel in eerdere oorlogen nu definitief was verdwenen: een enkele mortier beëindigde het leven van een onlangs gerekruteerde soldaat, zonder dat die ooit de vijand met zijn eigen ogen had gezien.

Lees hier de hele recensie op enClave.