Naar de inhoud

The Cats, The Beatles en Crosby, Stills & Nash: Koppige Koortjes

Bron: enClave

Naar aanleiding van het overlijden van David Crosby plaatsen we het artikel van Paul Bond over de samenzang van drie van zijn favoriete bands vandaag opnieuw.

The Cats, The Beatles en Crosby, Stills & Nash: op het eerste gezicht lijken deze drie bands niet heel veel met elkaar gemeen te hebben: vijf Volendammers enerzijds, twee Amerikanen (Crosby en Stills) en een Brit (Nash) anderzijds en dan nog die vier Liverpudlians die op 20 jarige leeftijd Ed Sullivan de hand schudden en vervolgens de laatste overstijgen en eigenhandig de wereld veranderen met hun muziek. Deze bands representeren drie verschillende windstreken, hebben elk andere motieven om muziek te maken en hebben bovendien ieder hun eigen – geheel unieke – achtergrond. Toch zijn er ook overeenkomsten tussen deze muzikanten: het waren jonge mannen die in eerste instantie teveel met muziek en te weinig met geld en royalties bezig waren, die door schade en schande wijzer werden; de meesten groeiden op in een dorp of suburb van een stad en hadden geen reden voor arrogantie.

Het was pas later dat ze daar wel reden voor dachten te hebben en ook dat hebben de drie bands gemeen: grootheidswaanzin en heerszucht – want dat werd het uiteindelijk – dreef de leden uiteen. Toch waren er nog regelmatig samenwerkingen tussen The Beatles (maar nooit meer als groep); Crosby, Stills en Nash cirkelden om elkaar heen en hielden elkaar constant in het oog, ondanks vele ruzies en egotripperij. Nu touren ze gewoon weer samen en in september 2015 stonden ze nog in de Heineken Music Hall (zo’n 46 jaar na het opnemen van hun eerste album). En dan The Cats, die als vrienden begonnen en de hele wereld overgingen en waarvan in iedere platenzaak nog steeds de LPs prominent in de platenbakken liggen. Wat deze bands gemeen hebben is hun unieke samenzang en een onderlinge harmonie die blijkbaar sterkere banden creëert dan de muzikanten hadden verwacht of misschien zouden willen.

Een klein woord vooraf over mijn kennis over de bands die worden genoemd in dit artikel. Allereerst; toen ik aan dit artikel begon en er vol enthousiasme over vertelde tegen een empirische vijftiger die was afgestudeerd aan het Conservatorium merkte hij op dat dit een heel erg technisch verhaal zou moeten worden, met verstrekkende harmonie-analyses en met de noten bijna uitgeschreven. Alhoewel die benadering vanuit een absoluut muzikaal standpunt misschien interessant zou kunnen zijn zie ik het als irrelevant. Immers, bovengenoemde artiesten waren nauwelijks of niet geschoold; hun leerschool bestond uit de clubs en podia, ze leerden voornamelijk door ontzettend veel te spelen en juist omdat ze geen geschoolde, empirische houding hadden maakten ze al hun harmonische keuzes op gevoel. Maar daar later meer over. Tot slot; er zijn verscheidene (zelf)benoemde experts die hebben geschreven over The Cats en Crosby, Stills en Nash (en soms Young) en duizenden die hebben geschreven over The Beatles.

Ikzelf ben opgegroeid met The Beatles en The Cats en “ontdekte” CSN toen ik op een dag wat over ze las en besloot het eerste album op mijn mp3 speler te zetten. Die nacht, voordat ik ging slapen, drukte ik op het plaatje van het album: een kaft met daarop drie gasten die me zelfverzekerd aankijken, gezeten in een bank die is verkleurd van de zon en waarschijnlijk vaak is verregend. Alle drie mannen dragen een spijkerbroek en hebben lang, ongewassen haar. Ik zal nooit vergeten hoe ik met mijn mond open naar het plafond lag te staren gedurende de eerste 2 minuten van Suite: Judy Blue Eyes en hoe de tranen over mijn wangen rolden op het moment dat Stephen, Graham en David ‘how can you catch the sparrow’ in mijn oor zongen. Het is moeilijk geheel objectief te blijven over muziek waar je je verbonden mee voelt, maar ondanks dat is het wel mogelijk om bepaalde dingen te constateren als fan en muzikant: er zijn patronen te ontdekken en veranderingen te zien in de harmonieën van en tussen de bands. Het is dus als schrijvend muzikant dat ik me in de discussie werp over de harmonie en samenwerkingen tussen The Cats, CSN en The Beatles.

Hier meer op de site van enClave.

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.