PvdA’er Pim Bliek vindt vertrek uit de politiek moeilijk besluit

PvdA-voorman Pim Bliek (47) verraste onlangs politieke vriend en vijand door zijn aangekondigde vertrek. Sindsdien ontving hij tal van berichten uit alle hoeken. Persoonlijk vindt hij zijn afscheid het vervelendst voor de kiezers die op hem hebben gestemd. Maar het najagen van een ander carrièrepad zegt hem geen andere keus te laten dan te stoppen met de lokale politiek. In zeven jaar gemeenteraad kwam hij slechts na twee bijeenkomsten met frustraties thuis. Eén daarvan ging over de Lange Weeren. De Nivo zocht hem op in Beets, aan de rand van de gemeente Edam-Volendam.

Door: Laurens Tol

Heb je lang rondgelopen met het idee om te stoppen?

Bliek vertelt: ,,Al een aantal jaar ben ik bezig met een LOI-opleiding voor docent wiskunde. Dat is studeren in je eigen tempo en dat lag bij mij helaas verschrikkelijk laag. In drie jaar heb ik nog steeds niet mijn propedeuse gehaald. Dus met deze voortgang gaat het gewoon niet, ik ben 47. In het najaar kwam het besef: op deze manier gaat het niet lukken. Ik had gehoopt dat wij beter zouden scoren bij de verkiezingen. Met drie zetels hadden wij zomaar in het college kunnen zitten. Dat gebeurde niet en dan ga je toch je knopen tellen. Het werk van consultant dat ik nu doe vind ik leuk, maar wil ik niet nog twintig jaar doen. Nu ga ik een opleiding volgen bij de HvA en daarbij vinden de lessen op donderdag plaats, dezelfde dag dus als de raadsvergaderingen. Al met al was dit niet te combineren.”

Hoe intensief is het raadslidmaatschap?

,,Je kunt er zoveel tijd instoppen als je maar wilt. Maar als je het goed wilt doen, ben je er toch tien tot twintig uur per week mee bezig. Dus naast mijn fulltimebaan. Ik heb daarom weinig vrije tijd, maar politiek is voor mij ook echt hobby. Je krijgt er een aardige tegemoetkoming voor, maar daar moet je het niet voor doen. Je moet het echt doen omdat je het hartstikke leuk en een uitdaging vindt. Het klinkt een beetje afgezaagd, maar ik heb het altijd mooi gevonden om iets positiefs bij te dragen aan de samenleving. Daar hoort natuurlijk ook mijn sociaaldemocratische streven bij van opkomen voor gelijke kansen, dat iedereen mee kan doen. Het geeft voldoening om daarvoor te strijden.”

Waar ben je het meest trots op van wat je bereikt hebt?

,,Nu is het een landelijke tendens, maar wij hebben de afgelopen zeven jaar iedere keer aandacht gevraagd voor meer betaalbare woningen. Eerst werden we daarover uitgelachen, ook door de coalitie die daar toen vers zat. De gemeente zou de regie hebben, maar eigenlijk deden ze niet zoveel meer op het gebied van volkshuisvesting. Daar vonden wij nogal wat van en mopperden daarover. Nu heeft iedereen het erover, maar ik denk dat wij dit thema in Edam-Volendam op de kaart hebben gezet. Daar ben ik wel trots op. En uiteindelijk, het belangrijkste dat ik van de politiek geleerd heb, is: ook al ben je het nog zo met elkaar oneens, je moet er toch uit zien te komen. Je hebt elkaar nodig als partijen om een meerderheid te krijgen. Dat betekent dus compromissen sluiten en oog hebben voor wat bijvoorbeeld de VVD belangrijk vindt. Dan kan iedereen ermee leven. Mijn idealen zijn dus niet minder groot geworden, maar ik heb wel beter geleerd om samen te werken.”

Worden de belangen van de Zeevangers wel goed meegenomen in de gemeenteraad?

,,Wat mij betreft kan dat een stuk beter. Ik heb dat eigenlijk altijd wel genoemd, bijvoorbeeld als je het hebt over de woningbouw en de leefbaarheid van de kernen. Veel mensen stemmen altijd een beetje als vanzelf op Zeevangs Belang. Maar als ik concreet kijk naar wat ze hebben gedaan, dan ben ik daar niet tevreden over. Dan kijk ik bijvoorbeeld naar het voormalige Kraaiennest en Cultureel Centrum in Oosthuizen. Daar zijn behoorlijk dure woningen gekomen of gaan er komen. Dat vind ik echt gemiste kansen. Doordat er te weinig betaalbare huizen zijn, zie ik een generatie jongeren uit de dorpen vertrekken. Ooit waren er wel plannen, bijvoorbeeld in Beets, maar die zijn allemaal niet doorgegaan. Daar maak ik mij wel zorgen over.”

Edam-Volendam en Zeevang waren net gefuseerd toen jij in de raad kwam. Wat trof je voor gemeente aan?

,,Er waren nog veel praktische dingen die moesten worden geregeld en gelijkgetrokken. In de organisatie duurde het even voordat die een geheel werd. Ik had ook wel verhalen gehoord over dat het er in de gemeenteraad in het verleden behoorlijk hard aan toe kon gaan. Terugkijkend op de afgelopen zeven jaar vind ik dat het vrij netjes is verlopen. Redelijk, inhoudelijk en met respect voor elkaar. Dat is in de laatste jaren wel gegroeid.”

Bij de beruchte vergadering over de Lange Weeren ging toch niet alles in goede harmonie?

,,Dat was heel verdrietig. Ik vind dat we daar als politiek niet de schoonheidsprijs hebben verdiend. Als je je als politiek laat meeslepen door emoties en niet meer door de feiten, dan ontspoort het. Dat is heel lastig, want er zit ook altijd gevoel achter en je bent bezig met emoties als politicus. Maar je moet daarbij de feiten niet vergeten en een zakelijke afweging maken. Dat was op dat moment niet meer mogelijk en dat vond ik heel jammer. In die zeven jaar zijn er maar een paar raadsvergaderingen geweest waarna ik met een rotgevoel thuiskwam. Die over de Lange Weeren was er zeker zo eentje. Dat was gewoon een heel trieste vertoning, waardoor het project veel vertraging opliep. Politiek is winnen en verliezen. Meestal verlies je en soms win je wat. De andere raadsvergadering die mij frustreerde, was die over de ‘meekoppelkansen' bij de dijkversterking. Daar hebben we gewoon heel concrete kansen voor toerisme in de gemeente weggegooid. De manier waarop dat ging en de argumenten die werden gebruikt, vond ik frustrerend.”

Heeft de vertoning rond de Lange Weeren-besluitvorming nog doorgewerkt in de sfeer daarna?

,,In zo’n politieke arena kun je elkaar het vuur na aan de schenen leggen en het inhoudelijk heel erg met elkaar oneens zijn. Maar na afloop moet je wel met elkaar een biertje kunnen drinken. Dat vind ik superbelangrijk. Uiteindelijk zijn we daar allemaal met de beste bedoelingen bezig. In de corona-periode merkte je wel dat je de onderlinge verbinding kwijtraakte. Toen vergaderden we digitaal en dan wordt het steeds lastiger om elkaar nog te vinden en dan verharden de standpunten. Er was toen veel achterdocht en er gingen hele complottheorieën rond over die Lange Weeren. Dat had zijn weerslag op iedereen, men was chagrijnig. Het was niet meer gezellig. Dat hoeft ook niet altijd, maar je moet er toch plezier in houden.”

Hoe zijn de verhoudingen uiteindelijk weer beter geworden?

,,Het duurde nog even voordat dat weer beter werd. Ik vind dat het integriteitsonderzoek eraan heeft bijgedragen dat het vertrouwen in elkaar weer groeide. Dat toonde glashard aan dat niemand een scheve schaats heeft gereden, dat iedereen het netjes gespeeld heeft. Dat er wel veel gebeurde maar niks onoorbaars, dat was belangrijk om te horen. Voor de verstandhouding in de raad was die zuivering nodig. Wat alleen al hielp, was dat mensen hun verhaal konden doen aan dat onderzoeksbureau. Daarna zijn we met elkaar het gesprek aangegaan over: hoe gaan we dit in de toekomst voorkomen? We besloten om dit elk jaar te herhalen en dat vind ik erg belangrijk.”

De PvdA is van oudsher niet populair in Volendam. Hoe verklaar je dat?

,,We hebben daar nooit veel aanhang gehad. Ik heb weleens begrepen dat er vroeger - toen het nog meer katholiek was dan nu - er vanaf de kansel werd geroepen: ‘De rooien, dat is de duivel’.
Die PvdA-aversie zie je wel vaker in van oudsher katholieke plaatsen, ook in Brabant. Misschien zit het ook in de Volendamse volksaard: wij lossen onze eigen problemen wel op. Het is natuurlijk een katholieke enclave. Eigenlijk net dat dorpje van Asterix: wij tegen de omliggende Romeinse legerplaatsen. Dat is aan de ene kant heel mooi. Maar dat betekent dat ze misschien meer stemmen op partijen die het vaak hebben over zelfredzaamheid en je eigen verantwoordelijkheid nemen. In plaats van op partijen die meer voor gelijke kansen strijden en meer het gezamenlijke benadrukken.”

In Edam zijn jullie nu ook minder populair. Waar komt dat vandaan?

,,Daar zie je een duidelijke proteststem tegen de Volendamse partijen op Zeevangs Belang. Ik heb veel mensen gesproken die zeiden: ‘We zijn die Volendamse politiek zat’. Daar is dus een wereld te winnen voor ons en ik had gehoopt dat wij daar beter zouden scoren. Tot mijn verbazing heeft weer ongeveer twintig procent op Zeevangs Belang gestemd. Van mij mag dat, maar ik vind dat wel gek. Achteraf hadden wij nog meer bij de mensen langs moeten gaan en in gesprek gemoeten. Dat is vaak belangrijker dan dat je het leuk doet in die raad. Je kunt daar wel ‘beste debater’ zijn, maar daar win je lokaal geen stemmen mee. We kregen er wel een paar honderd stemmen bij, maar dat was niet genoeg voor een tweede zetel. Dat vind ik wel teleurstellend.”

Wat vind jij van de voorgenomen fusie met GroenLinks?

,,Ik zou daar wel een voorstander van zijn. Om de reden dat we elkaar keihard nodig hebben. De versplintering die je ziet, die helpt niet. Ik heb al veel de samenwerking gezocht met GroenLinks. Maar in ieder geval in Edam-Volendam merk ik dat zij dat toch nog lastig vinden. Als puntje bij paaltje kwam, trok die partij toch zijn eigen plan. Hopelijk wordt dat in de komende tijd beter. Met de gezamenlijke vier zetels had je in het college kunnen zitten en daar een belangrijke stem in kunnen hebben. Die kans missen we nu en dus zit er - weer - een rechts college.”

Flink wat kiezers hebben op jou gestemd. Vind je het daarom niet lastig om te stoppen?

,,Dat vind ik het allermoeilijkste en de lastigste afweging bij mijn besluit. Ze hebben natuurlijk ook op een partij gestemd en de idealen daarvan. Die zal mijn opvolger Max Slotboom net zo duidelijk vertolken als ik. Wij zitten inhoudelijk altijd heel erg op één lijn. Ik kan die kiezer dus geruststellen: er gaat niet zoveel veranderen in de inhoud, wel in de stijl. Maar ik vind het natuurlijk wel jammer. Je bent wel voor vier jaar gekozen en om dan al na een jaar te zeggen ‘de groeten’, dat vond ik erg lastig. Ik zal mij nu vooral als lid van de partij gaan opstellen en de actieve leden alle ruimte geven. Misschien kom ik ooit nog eens terug na het afronden van mijn studie, dat weet je nooit.”

,,Mijn opvolger Max Slotboom is een sociaaldemocraat in al zijn vezels. Hij is heerlijk puur en naturel, het hart op de goeie plek. Wat je ziet, dat is wat je krijgt. Je moet je realiseren dat je als burgerraadslid nauwelijks een vergoeding krijgt. Hij heeft er dus echt voor de lol bijgezeten de afgelopen zeven jaar. Hij is er áltijd geweest. Als er dus iemand hart voor de zaak heeft, dan is het Max wel.”