Een wel uitbestede Volendammer kermis? Of een ondemocratisch monsterverbond tussen veiligheid en winstmaximalisatie? (Deel II)
Wat zegt de aanloop naar de ‘informatieve themabijeenkomst’ d.d. 9 maart (inzake Kermis / Uis Faist), de wijze waarop zij was georganiseerd en haar inhoud over het functioneren van onze lokale democratie? Ik probeer dit inzicht verschaffende doorkijkje in de Edam-Volendamse politiek tot 4.000 woorden te beperken.
Door Marcel Tuyp
Deel I (publicatie: 4 oktober 2022) van dit artikel over het ‘kermisdossier’ ging met name over de burgemeester en de ondernemers, in dit Deel II focus ik vooral op de gemeente, haar organisatie, het bestuur en wederom op onze burgemeester. In Deel I gaf ik al gemotiveerd aan waarom een openbare raadsvergadering noodzakelijk is. Dit is slechts urgenter geworden. De onderwerpen van dit Deel II: de aanloop naar de bijeenkomst d.d. 9 maart jl. vervolgens de organisatie en inhoud van de bijeenkomst en tenslotte in het besluit de nasleep ervan.
Een bijzonder ongelukkige relatie
Tijdens dat ellenlange wachten aan de telefoon bij de gemeente Edam-Volendam, schoot mij steeds die uitspraak van de Ierse toneelschrijver Georg Bernard Shaw te binnen: ‘elk vak is een samenspanning tegen leken’. Bij onze gemeentelijke organisatie aankloppen op zoek naar antwoorden op inhoudelijke vragen over beleid is als het beklimmen van een nog eens extra ingesmeerde zeephelling. De uiteindelijke antwoorden kunnen in hun nietszeggendheid soms behoorlijk vermakelijk zijn. De lach van de boer met kiespijn. Maar die tot in perfectie uitgevoerde en consequent volgehouden onbereikbaarheid blijft toch het handelsmerk van dit bastion. Ik moet ook steeds denken aan Het Slot (1883) van Franz Kafka. Van onze eigen burcht aan de Chr. Van Abcoudestraat – als kind (1968) speelde ik daar toen het nog letterlijk een wildernis was – moeten we aannemen dat iedereen er in overleg is. C-o-n-t-i-n-u.
Hier meer op de site van en-Clave.