Laura Bromet (1970) is Tweede Kamerlid voor GroenLinks-PvdA. Eerder was ze gemeenteraadslid en wethouder in Waterland. Als woordvoerder Landbouw ijverde ze voor de Natuurherstelwet die deze week in Europa is aangenomen. Een gesprek aan de hand van steekwoorden, over de grutto, de boerenprotesten en over moeten bewijzen dat je een normaal mens bent.

Purmerend

“Ik ben er geboren, getrouwd – je kon daar gratis trouwen – en heb er op de middelbare school gezeten. Ik heb het er altijd enorm naar mijn zin gehad. Purmerend heeft een slechte naam, het hele oude centrum is gesloopt voor een winkelcentrum en verder bestaat het uit eindeloze nieuwbouwwijken, maar als je in Purmerend zo’n leuke schooltijd hebt gehad, kun je overal op de wereld gelukkig worden.”

“Ik was een verlegen kind, maar vastberaden tegelijkertijd. Ik wilde altijd alles kunnen voor ik het kon. Toen ik naar de eerste klas van de lagere school zou gaan, kon ik nog niet lezen en schrijven. Dat leer je daar, zei mijn moeder, maar ik heb toen net zo lang gezeurd tot zij me leerde lezen en schrijven. Die verlegenheid heb ik nog steeds. Zondag was ik bij de herdenking van het Joods Verzet in Amsterdam, namens GroenLinks-PvdA. Dan staan er van die stoeltjes op straat en ga ik maar gewoon ergens zitten. Best ongemakkelijk. Je hebt volksvertegenwoordigers die dan even de locoburgemeester een handje gaan schudden en heel omstandig vooraan gaan zitten om te laten zien dat ze er zijn. Ik heb een tweetje geplaatst, maar ik weet niet of ik überhaupt ben herkend.”

Hier het hele Premium artikel op de site van het Parool.