Nieuwe hulp-Sint neemt het stokje over: Stafwissel bij de goedheiligman

Na vele jaren trouwe dienst hangt Thames Guit de mijter aan de wilgen. Dit jaar wordt Gertjan Nordmann het nieuwe gezicht achter de baard. Een bijzondere stafwissel met een lach en vooral veel mooie herinneringen. En als kleinzoon van de legendarische Herman Nordmann een bijzondere opvolging. Thames: “Ik ben ermee begonnen toen ik 26 jaar oud was. Bij EVC zochten ze een hulp-sinterklaas en ze vonden dat ik dat moest doen, want ik zat toch in het onderwijs. Zo is het begonnen. Daarna werd ik door verenigingen, kerken en scholen gevraagd. Ik ben nu 86 jaar en ben 60 jaar hulpsinterklaas geweest, waarvan 30 jaar op de boot tijdens de intocht in Edam.”
Grootvader
Gertjan: “Ik heb vanaf mijn 13e al 40 keer als Piet op de boot gestaan en werd een paar jaar geleden gevraagd om plaats te nemen in het bestuur. Tijdens de eerste bestuursvergadering werd er geopperd: ‘Thames (toen 80) doet het nog met veel plezier, maar we moeten gaan kijken voor de toekomst. We hebben de opvolger al in ons midden’. En toen kwam de vraag naar mij. Ik had er zelf nooit over nagedacht en beloofde dat ik dat zou gaan doen. Mijn grootvader heeft het 26 jaar met veel plezier gedaan. Ik vond het mooi dat ik gevraagd werd en kon alleen maar met ‘ja’ antwoorden.”
Kijken vanaf de brug
Thames: “Dit wist ik niet, maar ik vind het verstandig dat ze daar rekening mee hebben gehouden. Mijn vrouw vroeg wel eens: ‘Wanneer stop je nou?’ Maar zolang ik er lol in had, wilde ik doorgaan. Dit jaar had ik zoiets van: de burgemeester stopt, ik stop ook. Ik weet nog dat jouw opa het voor de laatste keer deed; hij zweette aan alle kanten en het koste hem moeite. Maar hij wilde het toch doen. Ik heb het van Gerrit Conijn overgenomen en mijn eerste keer op de boot stond Gerrit te kijken vanaf de brug. Ik ga straks ook naar jou kijken, dat is logisch!”
Mooie uitdaging
Gertjan: “De intocht kan ik dromen, omdat ik het al 40 keer als Piet heb gedaan. Dat ik het nu in een andere rol ga doen, vind ik een uitdaging en mooi om mee te mogen maken. Het omgaan met de kinderen - of je nou Piet bent of Sint - dat verandert niet. Ik zal alleen wat rustiger moeten doen. Mijn opa zei als Sint een keer: ‘Mijn paard lust helemaal geen wortel, maar wel spruitjes.’ Dus moesten alle kinderen op zondag – toen de winkels nog dicht waren – opzoek naar spruitjes. Hij had er altijd humor in zitten. Het is een beetje een spel tussen de hoofdpiet, de burgemeester en de Sint. Ik zie wel of er bij mij ook humor in komt.”
Genieten
Thames: “Je moet wel wat hebben met kinderen en het is handig als je van alles wat weet. Ik heb er nooit mee te koop gelopen dat ik de Sint was - dat ze het niet wisten, daar genoot ik van. Bekenden kregen van mij altijd een apart zwaaitje. De tocht door de stad vond ik het leukst. Je zal merken dat jaar na jaar dezelfde families op de stoep staan om een handje te geven en de generaties meegroeien. En iedereen kijkt naar je op, de kinderen maar ook de ouderen.”
Edammer
Gertjan: “Ik ben een Edammer, ik werk in Edam. Vanuit mijn werk ben ik in heel veel huizen geweest, ook als Piet. Ik ken veel ouders en grootouders. Dat is nu een groot voordeel, want je moet weten wie er tegenover je staat. Vroeger zat ik altijd met mijn broer bij Sinterklaas op schoot. We hebben nooit door gehad dat het onze opa was.”
Beschonken man
Thames: “Mijn eigen kinderen wisten ook niet dat ik het was. Ik moest toevallig altijd ergens naar toe. Mijn dochter zei wel eens toen ik thuiskwam: ‘Sinterklaas had dezelfde schoenen als jij, papa’. We hebben heel wat meegemaakt in al die jaren - van een mijter die afwaaide tot een beschonken man die op het bordes mijn baard naar beneden wilde trekken. Gelukkig werd hij door een Piet die bij de politie werkte onderschept en onder de cape mee het stadhuis in genomen. Sinterklaas is voor jong en oud. Ik kwam ook in de Meermin, maar werd ook uitgenodigd door de vrouwenvereniging. Daar heeft Sinterklaas staan dansen hoor, haha! Ik heb nooit gedacht: moet ik nou weer? Ik heb het altijd met buitengewoon veel plezier gedaan. Dat wens ik jou ook toe, Gertjan!”