Dertig mijl buiten de kust van Biarritz. Sirenen lokken een Baskische kwak naar een gevaarlijke geul. Men stuit op wat later een walvis blijkt te zijn. En aan hem met de vis, toen hij kwaad wegging en meende dat Wij geen macht over hem hadden (Koran 21:87). Toen spuwde de vis, op Jahwehs bevel Jonas uit op de kust (Jonas 2:10). Dwarsix heeft iets weg van Jonas. Een hoop verhalen. Hij houdt triomfantelijk een netje mosselen in de hand. Hij had toch niks te doen in die walvis en om de tijd te doden is ie mosselen gaan verzamelen. Tegen een dergelijke logica is weinig bestand. Jonassen en teruggooien in zee?

Nog eens? Jammer toch, van die mosselen. De haven van Biarritz. Dwarsix wil op bezoek bij verre voorouders teneinde fatsoenlijk klaargemaakte glasaal te kunnen genieten. Motto? Des te kleiner, des te fijner. Het wordt volgens eeuwenoud gebruik genuttigd met de gordijnen dicht, waarbij de mannen slechts gekleed zijn in onderbroek. Net als bij lange dunne. Hartstikke illegaal. Tijdens het heerlijke diner hoort hij dat de walvisvaart slechts een dekmantel is voor de veel lucratievere handel in glasaal. Walvisvlees is immers niet te pruimen. Bovendien levert een kilo natte glasaal € 1200. Zowel culinair als financieel verleidelijk, zo moet Dwarsix beamen. Maar wat een zootje, die Basken. Gulle piraten. Heerlijk toch.

Hier het hele recept op de site van enClave.