Gister werd bij ons in Volendam het Sint Maarten feest gevierd, kinderen gaan met de lampions op pad om bij woningen waar mensen thuis zijn (te zien aan de verlichting) voor de deur het Sint Maarten lied te zingen, totdat er iemand naar buiten komt om snoep uit te delen.
In Volendams dialect: Sinte Maartes végeltje mit ’n rôd rôd réjgeltje…
(schrijfwijze geleerd van Ringo Maurer)
Er was ook een groep Volendammertjes op pad met klederdracht specialisten Yoni Runderkamp en Simone Kwakman Brinkkemper, in de originele klederdracht die gedragen werd tussen 1900 en 1950, en ja daar moest ik toch even bij zijn met de camera… wat een prachtig sfeertje….
Nou, dat is me d’r eentje hoor! Wat mooi om te zien dat die ouwe tradities nog levend houwe worden. Sinte Maartes, dat hoort gewoon bij Volendam, met die lampions, de kinders die zingen, en dat warme gevoel van saamhorigheid. En dan nog in de klederdracht van vroeger … ja, dan krijg je pas echt dat echte Volendamse sfeertje terug, hè. ’t Doet je haast verlangen naar de goeie ouwe tijd, toen alles nog eenvoudiger was en iedereen mekaar kende. Mooi werk, hou dat vast, want dat is goud waard vir eus durrepie.
Mooie foto! En met een vrouw met een ‘jak’ aan. Voor door-de-weeks.
Allemaal blanke kinderen en volwassenen. Kan en mag dat wel?