De langste dag is net achter de rug, de heetste dag nog niet volgens de voorspelling. Vandaag schijnt de zon en waait er een aardig windje waardoor het op het schip heerlijk comfortabel is. Ton, de schipper van vandaag, is al aan boord en boots Wijnie is langs de HEMA gegaan en heeft de broodjes bij zich. Eerst even koffie en een plan maken voor vandaag, want onze gast komt pas over een uur, dachten wij … tot wij op de steiger twee heren van de WensenAmbulance Noord-Holland over de steiger zien lopen. Inderdaad een uur te vroeg, maar natuurlijk van harte welkom!!
Snel de kussens naar buiten, de schakelaar van de koffie om, pet mee, fototoestel in de aanslag en naar de parkeerplaats. Onze gast Willem ligt op de brancard buiten de ambulance en ook zijn vrouw Jolanda is er al uitgekropen. Verpleegkundige Henny is mee vandaag, zij voer al eens eerder mee en heeft er weer reuze zin in. André is ook al eens mee geweest dus weet de weg. Willem is nieuw op de Marina, dus die kunnen we nog wat wijsmaken. Maar eerst gaan we aan boord. Willem wil aan boord graag in een gewone stoel zitten en over de wens van vandaag is hij ook duidelijk. Wij gaan naar Muiden.
Als Ton een korte uitleg heeft gegeven, gaan we lekker van wal. We varen het IJ op en zien gelijk allerlei hoogtepunten van Amsterdam. Letterlijk een hoogtepunt is Ponsteiger, maar ook de A’dam toren. We zien het Centraal Station en Eye het filmmuseum. Al pratend blijkt dat onze gasten geboren en getogen zijn in de Zaanstreek, vandaar dat de Zaanse Schans niet erg hoog op het verlanglijstje stond. Ondertussen genieten we van de koffie en de koekjes. Als ik aan Willem vraag of hij er vandaag een beetje van kan genieten zegt hij stellig: “Ik geniet nu al”. Dat is toch eigenlijk wat je wilt horen, want al die mooie gebouwen is leuk, maar simpelweg genieten met je vrouw met mooi weer op een schip, dat is prachtig. Willem en Jolanda zijn al 26 jaar samen, maar sinds het ziek zijn van Willem woont hij in een verzorgingshuis en is Jolanda alleen thuis, gelukkig wel met de poes, want het is maar stil zo zonder Willem. Het is erg wennen. Vandaag is het geweldig, samen op pad herinneringen maken. Waar Willem in stilte zit te genieten, schatert Jolanda het regelmatig uit. Humor maakt het leven vaak een stuk makkelijker, dat blijkt maar weer.
We gaan in rap tempo door de Oranje Sluizen en varen het voor IJ op met zicht op Durgerdam en Vuurtoren Eiland. Als we de vuurtoren gepasseerd zijn, blijkt het noordoosten windje toch iets harder dan we dachten dus we gaan al schommelend richting Pampus en naderen de vaargeul van Muiden. Dan kunnen we weer rustig ademhalen en achteroverleunen en varen we op kalm water langs het Muiderslot. We krijgen van de havenmeester van de Koninklijke Muiden een mooie plaats aan de wal en dan is er rust om aan tafel te gaan samen. De broodjes van de HEMA smaken goed en Willem waagt zich zelfs aan een krentenbol. Jolanda heeft een krentenbollen dieet met veel roomboter, dus die zit helemaal te smullen. Het is gezellig aan tafel, maar helaas aan al het goede komt een einde en de haven roept weer, bovendien moeten we nog een heel eind schommelen op de terugweg. We varen nog langs de Groene Draeck en een stukje richting de grote sluis van Muiden, om daar om te keren en weer richting Markermeer te gaan.
Met de wind wat meer op de kop gaat het een stuk beter, af en toe maken we een schuiver, maar we kletsen er lekker op los en voor we er erg in hebben zitten we al weer in de vaargeul richting Vuurtoren eiland. Iedereen heeft in korte tijd goede zeebenen gekweekt! Op de terugweg gaan we nog even onder het genot van een hapje en een drankje langs het Vliegenbos naar Café ’t Sluisje. Door het warme weer is het een drukte van belang bij de zwemplek, we laveren goed tussen de zwemmers door. Weer terug op het IJ neemt André het schip over zodat Ton even de ramen kan lappen, al het buiswater had te veel sporen achter gelaten en natuurlijk willen we het schip weer spic and span achterlaten voor de volgende wens.
Om vier uur zijn we in de haven. Willem is moe maar voldaan, de rit terug richting Hoorn gebruikt hij misschien wel om een dutje te doen, want varen maakt je rozig. Jolanda voorspelt ook dat zij thuis waarschijnlijk op de bank ploft en er voorlopig niet meer afkomt. Geeft niks, dan heb je ook mooi de tijd om de dag te overdenken. Beste Willem wij wensen je nog een goede tijd en hopen dat je samen met Jolanda nog meer mooie herinneringen kunt maken.
Voor nu zeggen wij Vaarwel, Ton en Wijnie
Auteur Vaarwens / Wijnie
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.