Bij vertrek van huis was het al warm, dat zou wat beloven voor deze vaardag, met dit grote gezelschap. Ondanks de afstand Deventer en Vorden kwamen onze vaargasten ruim op tijd aan op de Marina. Het verkeer zat hen vandaag erg mee. Aan boord, stilliggend, was het niet echt aangenaam qua temperatuur, dus de motor gauw gestart en doel voor deze dag gekozen. Er was niet bijster veel interesse voor de Zaanse Schans, Muiden met Pampus zou te ver zijn binnen de tijdslimiet, dus werd er gekozen voor een tocht richting Houthavens, langs het CS, rondom de oostelijke eilanden, door de Oranje sluizen om aan de steiger van de zeilvereniging in Durgerdam de lunch te gebruiken.
Henk, Dinie en hun twee kinderen hebben veel met water/zeilen. Toen de kids nog klein waren hadden ze een klein zeilbootje op een trailer achter de auto. Hup…bootje de plomp in, waar, was niet zo belangrijk, als er maar gezeild kon worden. Henk en de kids in het bootje, aan het roer en de zeilen. Dinie bleef aan de wal, op de spullen letten, en zorgen voor de catering. Later werd dit bootje geruild voor een groter exemplaar, die in Lemmer lag. Van daaruit werd menig tocht gezeild naar diverse doelen.
Helaas moest deze boot verkocht worden, maar gelukkig aan mensen die begrepen hoe belangrijk het zeilen voor hen was, en daarom Henk en Dinie soms uitnodigden om weer even te zeilen op hun oude liefde. Dochter Saskia hoorde van een nicht over het bestaan van de Vaarwens. Niet zo vreemd dus dat ze gelijk contact opnam voor een vaardag, gezien hun liefde voor het water. En die liefde is er nog steeds!
Henk is gauw moe, slaapt regelmatig overdag, maar bij binnenkomst wilde hij gelijk van de brancard af en in een stoel zitten, om zo optimaal van alles te kunnen genieten. En tot verbazing van Dinie en Saskia was en bleef hij al die tijd klaarwakker. Sinds afgelopen november is bekend dat Henk ernstig ziek is, zonder hoop op herstel. Gelukkig krijgt hij goede pijnstilling, en lijdt zijn humeur hier niet onder. Dat zijn geheugen hem wat in de steek laat…in zijn geval heeft dat ook voordelen. Ondanks alles is hij een vrolijke, opgewekte man. Hoe bijzonder in zulke omstandigheden.
Wat ook bijzonder is, is het feit dat zijn broer en zus ook mee waren. Het driemanschap genoot van alles zittend op de love-seat op het voordek. En Dinie, wat vond je het moeilijk om een dag NIETS te doen! Je hebt altijd gezorgd, en bent nu full time mantelzorger, maar dit kon je wel loslaten (wel met moeite). Best knap!! Wat zo leuk was om te zien, was het feit dat jij in je oude zeemansvrouw rol ging bij het naderen van de Oranje sluis. Je mompelde; ’Goed kijken, komt er niets van achterén?’ Als ik ooit bij je aan boord zou zijn geweest, had ik me zeker veilig bij je gevoeld.
Ondertussen voeren we langs het REM-eiland, de schommels op de Adam toren, het Eye, CS, het muziekgebouw, het Veronica schip, het Botel, de Yellow Submarine en dit alles doorkruist door de diverse pontjes. Alle opvarenden waren best onder de indruk hoe Amsterdam er ook uit kan zien. Bij het zien van deze gele onderzeeër, vertelde Roel gelijk dat hij de enige, echte Yellow Submarine had gezien in Liverpool.
Vlak voor het CS lagen diverse Rijn-cruise boten. Dinie vertelde bij het zien daarvan, dat ze dat nog samen hadden willen gaan doen. Helaas kon dat niet meer doorgaan. Na de schutting bij de Oranje sluizen (waarbij Henk eerst dacht dat het de sluizen in IJmuiden waren) koers gezet naar Durgerdam, om daar, aan de steiger van de zeilvereniging de lunch te kunnen gebruiken. Na de lunch werden de benen van een aantal mensen even gestrekt, en Durgerdam wat bekeken. Hoe authentiek! Voor Roel en Henk was dat iets te veel. Henk ging aan boord even op de brancard rusten en Roel even in de relaxstoel.
Tijdens de hele dag was het zeer aangenaam wat temperatuur betreft. Af en toe even wat wolkjes, maar verder een fijn verkoelend briesje vanaf het water. Het had niet beter gekund!! Ik hoorde ook regelmatig de opmerking; “Wat een mooie dag!”. En dat was het ook. Na nog een klein slingertje richting Nieuwendammerdijk, waar bewonderend gekeken werd naar de prachtige woonboten en het café met de sluis, werd weer koers gezet naar de Marina. Daar kwamen we om ongeveer 16 uur weer aan de wal, om weer van boord te gaan, richting huis.
Het was een fijne en bijzondere dag met jullie, en ik hoop dat jullie nog regelmatig terug kunnen kijken op de mooie, fijne momenten van deze nautische dag, en de totale beleving met elkaar. Jullie zullen het hard nodig hebben voor de tijd die komen gaat.
Wij wensen jullie veel liefde en steun toe, en Henk, al het goede richting de horizon schipper.
Een hartelijke groet van Klaas en Berthie
Auteur Vaarwens / Berthie
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.