(H)erkenning bij bezoek Zweden aan Volendam
(H)erkenning bij bezoek Zweden aan Volendam
Wat tien maanden geleden begon met het uitwisselen van ervaringen naar aanleiding van de rampen die in beide plaatsen waren gebeurd, is inmiddels verworden tot een sterke vriendschapsband tussen Volendam en het Zweedse Göteborg. Gereserveerd en afwachtend was de houding van de tijdens nieuwjaarsnacht getroffen dorpelingen; na afloop van een bewogen week was een ieder overtuigd van het nut ervan en is een weerzien tussen slachtoffers, ouders en hulpverleners op termijn aannemelijk.
Maandag en dinsdag maakten de kennismakingsgesprekken al het een en ander los bij beide gezelschappen slachtoffers en ouders (van overleden kinderen). Dinsdagmiddag bleek het initiatief van psychologe Gerda Buys, om samen in de studio van Arnold Mühren 'I wanna know what love is' op te nemen, uitstekend gekozen. In de dagen erna stond een boottocht op het programma, ging een groep Zweden op bezoek bij de in het AMC liggende Fred Smit en kwamen de jongeren bijeen in het Pius X-gebouw, waar geluisterd werd naar een optreden van de talentvolle band 'Millennium Proof'. Donderdagavond volgde in het Jozefgebouw voor de jongeren de climax. Een aantal Zweedse slachtoffers beantwoordde in een panel vragen en was ontzettend openhartig. Een aantal van hen bleek in Volendam voor zichzelf voor het eerst in de drie jaar na de tragedie een emotionele barrière te hebben doorbroken.
Na het voor het eerst gezamenlijk aanhoren van het resultaat van de opgenomen clip bij de song van Foreigner, brak ook bij veel Volendamse slachtoffers het lijntje. Erkenning en herkenning van elkaars problemen lag ten grondslag aan het emotionele verloop van de avond. Een aantal Zweedse jongeren straalde positivisme uit, bijvoorbeeld de ogenschijnlijk onverwoestbare Masoud Owsi. Tegelijkertijd was er het openhartige verhaal van Morad Matar, die tijdens de avond van de discotheek-ramp in oktober 1998 als portier fungeerde, afschuwelijke beelden heeft gezien en veel vrienden verloor.
Matar zelf bleef ongedeerd, van de buitenkant wel te verstaan. Want de verwerking verliep moeizaam en pas vijf maanden geleden pakte hij de draad weer redelijk op. De Zweed was, vanwege zijn ongeschonden uiterlijk, zonder verwachtingen naar Volendam gekomen, maar ontmoette daar begrip. Zo had iedere Zweedse jongere in het panel iets wat de aanwezigen in de zaal raakte. Daniel Gubic vroeg de Volendamse jongeren vooral hun ouders 'niet te vergeten'. Hij eindigde zijn betoog met de woorden: 'Ik heb nog een lange weg te gaan, ook na drie jaar'. De jongeren van Volendam en Göteborg sloten elkaar daarna in de armen. Vrijdag (overdag) in Amsterdam en 's avonds was er nog een laatste samenzijn en zaterdag zwaaiden enkele Volendammers de Scandinaviërs uit bij Hotel Spaander, waar twaalf uur eerder de Zweden de tot Het Anker/BSNV/SSNV behorende personen bedankten.
In de speeches van onder meer burgemeester Bulte, Albert Binken (BSNV), Eric Tuyp (SSNV), Lars Lilled (nazorgteam Göteborg), Iman Shakarchi (voorzitster ouders) en Parash Lama (voorzitter van jongerengroep) viel regelmatig het woord 'brothers en sisters'. 'Ýou did a marvellous job', zei een ontroerde Albert Binken in zijn indrukwekkende speech. Met zijn zoon Martin had Binken het voorbeeld thuis in welke mate iets was opgestoken van de week tussen de lotgenoten. ,,Het was de meest inspiratievolle week uit mijn leven", bekende hij. ,,Jullie hebben zoveel warmte en een variëteit aan informatie gegeven. Terwijl het voor jullie ook emotioneel was. We wisten niet wat we konden verwachten. Maar het is allemaal heel speciaal geweest. Het is onbeschrijfbaar wat er donderdag gebeurde. Je hoorde de ervaringen, maar voelde de emoties. Mijn complimenten voor het tonen van jullie diepste gevoelens." ,,Wat hier gebeurd is, is uniek en onvergetelijk", voegde hij er aan toe. ,,Er is nu een brug tussen Volendam en Göteborg gebouwd." Die stelling kreeg naderhand meer cachet toen Lars Lilled een brief voorlas namens de burgemeester van Göteborg en even later namens diezelfde burgervader een speciaal vervaardigde sleutel overhandigde aan burgemeester Bulte: ,,This is the key to Göteborg", nam hij een voorschot op een terugzien. Terecht gingen de credits van alle sprekers uit naar de twee personen die zich de gehele week met hun ziel en zaligheid hadden ingezet en de ontmoeting tot een welslagen hadden gemaakt: Piet Reijers (Het Anker) en Laura Steur (SSNV).