In memoriam
Bron: NHD
|
|
Liesbeth Buijs Ach meisje toch, met jou verdween de grond onder onze voeten De zin ’t geluk van ons bestaan Oh, ja we weten dat we ’door’ moeten Moeizaam, schuifelend steeds verder bij jou vandaan Ze zeggen; we moeten jou loslaten en jou een plaatsje geven Maar iedere vezel van ons lichaam, schreeuwt om jou Jij bent immers in ons leven ingeweven Ach Liesbeth, wat houden wij toch intens van jou Pa, ma, Jack en Carlo |
|
|
|
|
Christin Grossmann Bijna een jaar geleden Christin Het ging zo snel Zo verschrikkelijk snel De vraag waarom? Zal altijd blijven Jouw glinsterende oogjes Jouw vrolijke glimlach Lieve Christin Zullen wij nooit meer zien Pa, Ma en Carolin |
|
|
|
|
|
|
Edward Jonk Het is nog steeds onlogisch en moeilijk te begrijpen Dat wij jou Edward, zo gezond en sterk Nooit meer in ons midden kunnen en mogen hebben Om echt te leven kreeg je onterecht te weinig tijd En daardoor zijn je twee broers hun oudste broer en grote voorbeeld kwijt Het bijwonen van het concert van jouw favoriete groep Travis Was in onze gedachten dan ook geheel aan jou gewijd Wij hebben in het afgelopen jaar moeten strijden, met onszelf om te kunnen overleven Een gevecht dat wij nooit zullen winnen Verslagen, verdrietig en vol van pijn Zal het leven voor ons nooit meer hetzelfde zijn als toen, samen met jou Al ben je nog steeds aanwezig In heel ons denken en doen Nu blijkt des te meer wat een grote persoonlijkheid jij was En hoeveel invulling jij aan ons leven gaf Wij missen je eerlijkheid, gedrevenheid, humor, plezier, gitaarspel en je glimlach Kortom, Edward, wij hebben heimwee naar je hele bestaan Je Pa, Ma, Patrick en Ferry Jonk |
|
|
|
|
Anja Kok De strijd was bijna gewonnen Maar een dokter had iets anders verzonnen Wat moest die man je haten Om je zo in de steek te laten Er is een stuk weg van het leven Dat niemand ons terug kan geven Onze allermooiste wens Is ons ontnomen door een mens |
|
|
|
|
|
|
Klaas Koning Groot was zijn liefde Nog groter het verdriet Maar mooi de herinneringen Die onze Klaas achterliet Nooit meer zullen wij een ’heel’ gezin zijn Bij iedere verjaardag, ieder feestje, iedere gebeurtenis Zal er altijd een ontbreken en dat ben jij |
|
|
|
|
Nico Kwakman Het is al weer een jaar geleden Dat jij in de nieuwjaarsnacht bent overleden Jij stond altijd klaar voor iedereen Dat werd jou fataal, dat is gemeen Jouw leven duurde kort, jij had meer verdiend Jij was een topper, voor iedereen een vriend Wij missen jou iedere dag weer Het gemis wordt niet minder, maar steeds meer Wij missen jou thuis, in ons gezin, voor altijd Wij zijn je echt voor eeuwig kwijt Daar moeten wij mee leren leven En vragen jou om ons de kracht te geven Om zonder jou door te kunnen gaan En op eigen benen te kunnen blijven staan..... Nico..... jongen Voor altijd ben je in ons hart Hier bij ons heb jij een plaats apart..... Wij blijven van je houden..... |
|
|
|
|
|
|
Dennis Runderkamp Ik verlang zo naar je Dennis ’t Is niet te zeggen hoe ik je mis In mijn hart doet het zo’n pijn Ik zou zo graag bij je zijn Misschien ben jij die grote ster Maar Dennis je staat zo ver Foto’s en herinneringen dat is wat ons rest Lieve Dennis jij was ’de best’ Je vader, moeder, zus en zwager |
|
|
|
|
Eric Schokker Nooit was iets te veel Jij Eric bezat zoveel liefde En wij kregen allemaal ons deel Er valt nu een groot gat Op de plek waar eens onze zoon en broer zat Jij blijft altijd in onze harten voortbestaan Ook al is het erg moeilijk verder te gaan Eric we missen je Vader-Moeder en Ingrid Crelis-Annemarie en Cees |
|
|
|
|
|
|
Sharon Sombroek Hoe moeten wij nu verder zonder jou Is de vraag die wij onszelf steeds stellen Dat vreselijke gemis en verlangen Er is echter niemand die ons dat kan vertellen Momenten die zijn er elk uur elke dag Momenten van tranen een moment met een lach Jij die zo van het leven hield Het leven zag jij als één groot feest Je danste en zong Van al het mooie genoot jij nog het meest Een jaar geleden Het lijkt zo kort, maar toch ook zo ontzettend lang Waarom....... weten zullen we het nooit Elkaar weerzien zullen we ooit Lieve Sharon we houden van jou |
|
|
|
|
Ruud Steur Op weg naar ’t licht ben ik even uit ’t zicht Ik zie je wel weer ’ns Liefs, Ruud Jouw typische houding en schalkse lach, missen wij nog elke dag Altijd praatjes en een groet deed het bij velen goed Jij bent en blijft voor ons altijd héél apart Opnieuw moeten wij weer beginnen, met en in onszelf, een weg tot bezinnen Daar in de stilte ontmoet ik jou héél diep van binnen Pas als iemand niet meer in je aardse leven is, voel je pas de zuivere verbintenis Die verbinding die pure liefde is Albert, Nelie, Nick en Dave |
|
|
|
|
|
|
Lennart Veerman Ik ben mijn liefste verloren De spil van mijn bestaan Vraag mij niet dit te vergeten En gewoon maar door te gaan Lennart, Jouw wezen is in mij verweven Er stroomt liefde als ik aan jou denk Mijn leven is heel sterk veranderd Maar jij blijft mijn heiligste geschenk |
|
|
|
|
Nico Veerman Nico Veerman een spontane Jongen met een gulle lach Wij missen jou elke dag Een jaar is voorbij gegaan Een jaar van pijn en verdriet Maar Nico vergeten, doen wij jou zeker niet Pa, ma en Kelly |
|
|
|
|
|
|
Peter Veerman Je stem..... Je brede lach..... Je voetbaltas..... Je rommelige kamer..... Je humor..... Je muziek..... Je vrienden..... Je plaats aan tafel..... Je gitaarspel Je schooltas..... Je eindeloze moppen..... Ik mis alles Ik mis jou |
|
|
|
|
Yvonne Veerman Er is nu al ’n heel jaar voorbijgegaan ’n Jaar zonder kleur aan ons bestaan ’n Héél jaar dat jij niet meer bij ons bent Het is onaanvaardbaar en ’n gemis dat echt nóóit went ’n Héél jaar zonder jouw stralende toet Soms weten we effe niet hoe het verder moet Waarom, waarom, we zullen het nooit weten Wij houden van jou en zullen je echt nooit vergeten Lieverd, tot ziens Vader, moeder, Cees, Jan en de rest van de familie |
|
|
|
|