Deze dag is een mooie afronding

Deze dag is een mooie afronding
Ze werden bedankt, gisteren in Volendam, samen met nog zo'n 900 andere verpleegkundigen, artsen en andere zorgverleners. Uit het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam (AMC) waren aanwezig chirurg P. van Eerten en verpleegkundige A. Budding.

Toen hij die ochtend van 1 januari 2001 rond acht uur binnenkwam, lagen al vijf jongeren uit Volendam op zijn afdeling. De afdeling traumatologie in het AMC, waar patiënten terecht komen wanneer ze niet in levensgevaar zijn. ,,Voor mij begon toen een hectische tijd'', zegt A. Budding (37), leidinggevend verpleegkundige bij traumatologie. ,,Ik moest de hele afdeling reorganiseren, alle roosters omgooien. Brandwondslachtoffers vergen een heel intensieve zorg: de bezetting moest verdubbeld, soms verdrievoudigd.''

,,Ik kwam net uit de oud- en nieuwviering en de impact van deze ramp drong niet direct tot mij door. Dat kwam pas later, toen er familieleden binnenkwamen, vertwijfeld op zoek naar hun kind en toen alle media-aandacht losbarstte. Dan besef je hoeveel menselijk leed zich voor je ogen afspeelt. Ik werk al 14 jaar in de verpleging en ben heel wat gewend, maar dit heeft me diep geraakt. Zoveel jonge mensen, zo dichtbij -ik ben zelf ook vader, als je er toch aan denkt dat jouw kind daar ligt...''

,,Uiteindelijk lagen er twaalf patiënten van 15 tot 19 jaar bij ons en ze bleven lang -tot half februari. De eerste dagen waren we tamelijk pessimistisch. Je ziet diep-verbrande jongeren, bij wie je nog maar moet afwachten of de wonden zich spontaan herstellen en of de huidtransplantaties aanslaan. Ze vroegen ons voortdurend: zal ik herstellen, kan ik me nog vertonen? Ik geloof dat we ze goed hebben kunnen opknappen. En als ik zie hoe ze er nu mee omgaan, denk ik dat ze zelf ook vinden dat ze er goed zijn uitgekomen.''

,,Ik heb veel geleerd van die periode. Het is zwaar voor je team, maar ook heel bindend. De samenwerking en de sfeer waren goed en dat straalt weer af op de patiënten. Je leert ook om te gaan met slachtoffers. We zijn snel geneigd daar een hele rits hulpverleners op los te laten. Terwijl de mensen uit Volendam door hun geloof en hun gemeenschapsgevoel elkaar heel goed konden steunen. Je kunt de behoefte aan psychologen en psychiaters niet veralgemeniseren, want zij hadden die behoefte niet.''

,,Ik vind deze bedankdag een prima idee. Het is goed dat slachtoffers en hulpverleners elkaar nog eens zien. Ook op ons heeft het een grote indruk gemaakt. Als de patiënten dan weg zijn, is er opeens een leegte. Deze dag is een mooie afronding.''