Bedankdag met veel emoties in Opperdam

Bedankdag met veel emoties in Opperdam
Sporthal Opperdam in Volendam stroomde zondagmiddag vol met, zoals ze steevast werden genoemd: hulpverleners van het eerste uur, getroffenen en hun ouders. Het werd een emotioneel weerzien met politieagenten, brandweer, ambulancepersoneel en al die andere 'onofficiële helpers op de tweede bedankdag die dit jaar in het vissersdorp werd gehouden.

Johan Bond, die het idee lanceerde om de hulpverleners middels bedankdagen daadwerkelijk te bedanken voor wat ze voor de veelal zwaargewonde slachtoffers hebben gedaan, liep met een bijna goedkeurende blik de zaal rond. Met alles bij elkaar 900 bezoekers mag de tweede bedankdag zeker geslaagd worden genoemd. De dag werd door veel slachtoffers en hun ouders aangegrepen om in contact te komen met speciaal die persoon die hen had geholpen. Achter in de zaal hingen vele tientallen briefjes met 'wij willen graag in contact komen met'. Medewerkers van het Volendamse advies en informatiecentrum Het Anker coördineerden de zoektocht. Aan het eind van de dag stond er op veel van deze bijzondere contactadvertenties een grote krul: het teken dat zoeker en gezochte(n) elkaar gevonden hadden.

Neem Caren Barendsen en Jos Barlag. Ze hebben talloze handen geschud, behoorden tot de werkers in een van de sigmatenten en stonden voor de taak om de ernst van de verwondingen te beoordelen. ,,Het was best een drempel om hier te komen, ik was namelijk een beetje bang dat er ouders boos zouden zijn en ons zouden verwijten hun kind weg te hebben gestuurd. Maar dat is helemaal niet gebeurd", legt Barlag uit.

Ouders
Caren: ,,Vooral veel ouders kwamen meteen op ons af die ons herkenden. Veel slachtoffers waren in shock, maar toch redelijk helder. Kijk, als het om een kind gaat volg je wel hoe het verder gaat. Maar ouders zien wij eigenlijk nooit, en nu wel. Mensen die in de rampnacht aan je arm stonden te schudden en riepen: 'mijn kind'. ik heb ook mensen moeten wegsturen omdat van iemand bijvoorbeeld alleen de handen waren verbrand. Er waren er zoveel erger aan toe."

De dag werd ingeleid door Kees de Wit die verwoordde dat Volendam altijd bekend is geweest door het voetbal, BZN, Jantje Smit en het Volendams Operakoor. ,,Daar is nu de ramp bijgekomen, een ramp die verwoestingen heeft aangericht in het leven van minimaal 300 gezinnen." De Wit legde uit waarom een bedankdag zo op z'n plaats is. ,,Een moeder zei tegen mij: weet je wat ik zo erg vind, die man die in de ziekenwagen met ons meereed naar Groningen. ik heb hem nooit meer gezien en nooit meer kunnen bedanken voor wat hij heeft gedaan."

Wie wilde, kon in de aula van het naast de sporthal gelegen Don Bosco College een video zien over de ramp. Op het parkeerterrein stond onder meer een sigmatent opgesteld, om nog eens te ervaren hoe het ook alweer was in de rampnacht, hoe je daar als slachtoffer lag. Burgemeester H. Bulte sprak over hulpverleners die boven zichzelf uitstegen. ,,Ik weet dat er onder u ook mensen zijn die de grootste moeite hebben de draad weer op te pakken. Neem een voorbeeld aan de jongeren, zoals Lou Snoek. Die zei: Je toekomst wordt niet bepaald door de ramp, maar door jezelf." Even later legde Bert Kap van de EHBO uit dat Lou zich had aangemeld voor een nieuwe cursus eerste hulp en daarvoor was geslaagd. Het diploma werd ter plekke overhandigd.

Pastoor J. Berkhout sprak vooral woorden van medeleven. Er werden inmiddels zoveel ervaringen uitgewisseld dat de aandacht voor de sprekers verslapte. De gesproken woorden werden afgewisseld met enkele optredens van onder meer het Petruskoor. Psychiater M. Hakvoort van het Zaanse ziekenhuis De Heel stelt dat de bedankdag therapeutisch werkt zonder dat het echt die grondslag heeft. ,,Als ik zie wat men hier met elkaar heeft gedaan, fantastisch." Maar waarschuwt hij: Het eerste jaar is verbijstering, het is eigenlijk een verloren jaar. Nu begint het pas."

Bulte liet na afloop weten zowel van getroffenen als hulpverleners te hebben gehoord dat het mooi geweest was, maar dat er geen behoefte is aan nog meer grootschalige ontmoetingsdagen.