En natuurlijk heeft Jumbo gelijk. De situatie van de Nederlandse emigranten in de jaren vijftig naar Canada, Australië en Nieuw Zeeland is niet te vergelijken met die van de immigranten hier. En inderdaad alle respect en bewondering voor de familie Kluessien. Een voorbeeld van een geslaagde emigrant. Ik zie nog, meen ik, de vader van John in zijn grote, groene Mercedes de Boegstraat inrijden. Op bezoek bij familie. En wat de familie daar heeft bereikt is niet vanzelf gegaan. Ongetwijfeld zal vader Kluessien menige slapeloze nacht hebben gehad.
Maar ik heb ook andere verhalen gehoord van Volendammer emigranten. In Australië. Dat toen vader voor langere tijd in ziekenhuis opgenomen moest worden en moeder ziek was, er geen geld was. Niente. Gezin wat betreft voedsel afhankelijk was van wat andere Nederlandse emigranten aan voedsel brachten. En verder afhankelijk waren van liefdadigheid van de Kerk. En toen de verzekering de kosten van de behandeling niet langer vergoedde, het gezin berooid terugkeerde naar Nederland. Overtocht betaald door familie alhier. Of van het gezin W. van het Noordeinde. Waarvan de vader los werkman was geworden en met een busje door Australië trok. Geen ondersteuning, geen opvang. Niks,
Hoe NZ zijn immigranten screende en selecteerde weet ik niet. Voor Australië gold destijds vooral blank, ook niet Aziatisch, geen strafblad en gezond. En men moest vooraf toestemming hebben zich in het land te vestigen. En niks geen gratis cursussen, huisvesting of wat dan ook. Na aankomst kon men voor veel geld een kippenhok huren. En google maar hoeveel vluchtelingen een leeg continent als Australië toelaat.
Staat in schril contrast met hier. Vooral als men zich misdraagt.
