Studie Purmer-Meer : Ontwikkeling Purmermeer schept ruimte voor later
Studie Purmer-Meer : Ontwikkeling Purmermeer schept ruimte voor later
Aagje Zeeman voelt zich trots op haar eigen Waterland. Maar het zou fout zijn,, schrijft ze,, als de regio Waterland ‘op slot’ wordt gegooid voor anderen. Ze ziet daarom wel perspectief in de plannen van Dijkstra. Aagje Zeeman, geboren en getogen op Marken. is raadslid van de gemeente Waterland en lid van Provinciale Staten van Noord-Holland voor het CDA.
Trots ben ik op ons eigen Waterland, waar we naast historische steden en dorpen met een rijke schat aan monumenten en cultureel erfgoed, het platteland ervaren als een oase van rust en ruimte, bijzonder waardevol en behoudenswaardig. Maar: Waar ga je bouwen en waar per se niet? Dat blijven ongelooflijk moeilijke vragen, maar alleen de vraag doorschuiven lost het probleem niet op. Alle woningzoekenden naar Almere verwijzen is evenmin een optie. Bijzonder in dit verband vind ik het plan van prof. ir. T. Dijkstra uit Edam voor een Purmermeer, gelegen tussen Purmerend, Monnickendam en Edam/Volendam in de Purmer. Bijzonder, omdat de heer Dijkstra graag de openheid van het landschap rond een historisch stadje als Edam wil behouden en toch de moed heeft om - gelet op de woningbehoefte in ons gebied - een plan te ontwikkelen nabij de drie genoemde steden in Waterland. Daarmee sluit hij de ogen niet voor de noodzaak om woningen te bouwen, maar geeft hij veeleer een ontwikkelingsrichting aan met respect voor en behoud van ons historisch erfgoed in de steden en op het platteland. Het plan geeft heel mooi aan hoe in een nieuwbouwproject wonen, werken en recreëren samen kunnen gaan, omgeven door veel water, vanuit het idee dat waterberging in het gebied gevonden dient te worden. Daarbij is ook gedacht aan een verbinding met Purmerend en Amsterdam middels het doortrekken van de Noord-Zuid-lijn. Ik vind het bemoedigend dat we met elkaar bereid zijn na te denken over ontwikkelingen voor wonen en werken met behoud van hetgeen we hebben en als waardevol koesteren. Niet denkend dat als we zelf een leuke plek gevonden hebben om te wonen, er voor anderen geen plaats meer is en de deur - ook van ons landelijk gebied - op slot gaat. Van groot belang bij zo’n ontwikkeling in een nieuw gebied is het vinden van een juiste balans tussen woon- en werkplekken, bovenwijkse voorzieningen en bereikbaarheid.
Op het plan is naar mijn mening nog wel wat af te dingen. In het plan wordt de openheid tussen bestaande en nieuwe bebouwing met water ingevuld. Omdat in onze nabijheid al het IJsselineer ligt, kan het behoud van die openheid ook bestaan in een open agrarisch polderlandschap, daarmee meer aansluitend bij het cultuurhistorisch kavelpatroon. Bovendien schept dat nog bestaansmogelijkheden voor de boer in ons gebied. De problematiek van de waterberging kan ook anders worden opgelost, maar het voert in het bestek van dit artikel te ver om daar op in te gaan. Persoonlijk hoop en verwacht ik dat een ontwikkeling als de Purmermeer bij de vaststelling van het Streekplan Noord Holland Zuid niet onmogelijk wordt gemaakt. Een positief besluit geeft ons immers ruimte voor later. Maar met de eventuele komst van een dergelijke woonwijk zijn we er nog niet. Iedere kleine woonkern heeft behoefte aan uitbreiding van woningen, hoe gering ook. De opvang van woningzoekenden in de eigen woonkern moet mogelijk zijn. De leefbaarheid in de dorpen vraagt om het op peil houden van het voorzieningenniveau. Door de toenemende vergrijzing en ontgroening komt het draagvlak voor het voortbestaan van winkels, scholen, kerken, postkantoor, sportclubs en verenigingen onder druk te staan. Dat is ongewenst. Gemeenschapszin zorgt voor een betrokken samenleving waarin je je thuis voelt. Doorstroming in de volkshuisvesting bevorderen kan mogelijk ook door het bieden van voldoende zorgwoningen voor ouderen. Ik wens dat we mogen uitstralen dat de bevolking in heel Waterland betrokken is en de discussie wil voeren voor een bewoonbaar Waterland.