Dag, meester Bulte
Dag, meester Bulte
Het werk voor burgemeester J J Bulte zit er op Ik heb hem een enkele keer ontmoet. Stevige man, rustig, stoere kop, rechtzinnig, meer aura dan charisma, beetje verlegen ook. De eerste keer dat ik hem zag deed hij me denken aan hoofdmeester H. het hoofd van de lagere school die ik bezocht. Een man met natuurlijk gezag. Hij zei nooit veel. Hij keek alleen maar. Zo hield hij orde op het schoolplein. Als je iets deed dat in zijn ogen te ver ging, voelde je zijn priemende ogen in je rug. En als je omkeek, zag je de waarschuwing in zijn blik. Tot hier en niet verder was de boodschap. Meester H. was geen man waar je geintjes bij uithaalde.
Dat was Bulte ook niet. Het heeft hem niet veel moeite gekost om de orde op het schoolplein weer te herstellen. Zijn komst ging gepaard met publieke verdachtmakingen van mensen die zijn komst vreesden. Op dat moment buitelden politieke, partijen nog door de kolommen van de NIVO. De een beweerde dat Edam-Volendam totaal naar de bliksem ging als ze geen invloed in het bestuur konden uitoefenen. De andere verdedigde beheerst zijn politieke keuzes en weerlegde de aantijgingen. De raad was een rommeltje van ruziënde partijen. De oude burgemeester was al te lang een onderdeel van het gekrakeel. Hij zag dat hij zijn greep op de orde op het schoolplein aan het verliezen was. Hij deed wat hij moest doen en trad af. En toen kwam Bulte. De liefhebbers van een stevige rel trokken aan het kortste eind. Gaandeweg werd het weer saai in de NIVO. De pennen van opgewonden schrijvers die bloed, zweet en tranen als inkt gebruikten, droogden op. Aan het kwajongensgedrag in de gemeenteraad kwam een einde. De raad stopte met ruziën en koos een meer bezonnen weg om politieke geschillen op te lossen. Na een paar keer stevig van zich afbijten, had Bulte verder genoeg aan zijn ogen en wenkbrauwen om de orde te bewaken. Zo kwamen de dingen die echt van belang waren weer boven aan de agenda. Dankzij meester Bulte, de man die wist wat er gedaan moest worden en niet bang was om het te doen.
Geen man om geintjes bij uit te halen. Dat merkte de politie. Die maakte bekend dat volgens hun waarneming de meerderheid van de Volendamse jeugd drugs gebruikt. Bulte koos niet de laffe weg om hun gezicht te redden door ze niet af te vallen. Met: ‘hadden ze mij eerst maar eens moeten vertellen’, zette hij ze op hun plaats. Vervolgens deed hij wat een goed bestuurder, zeker in deze gemeente, moest doen. Feiten en meningen uit elkaar houden. Daarom gaf hij opdracht om in een serieus onderzoek maar eens uit te zoeken wat er feitelijk aan de hand is. Op het schoolplein heeft ook de politie geen uitzonderingspositie, zo ontstaat er echte orde.
Bulte behoort tot het type van mannen waar onze gemeente en ons land veel aan hebben te danken. Mannen van stavast, recht door zee, integer, mannen die het eigen belang ondergeschikt maken aan wat voor ons samen van belang is. Het scheiden van feiten en meningen is hun watermerk. Ze praten niet over normen en waarden, ze doen het, ze belichamen het. Zo houden ze ons allemaal bij de les en zorgen er voor dat de zaken in ons land en in onze gemeente goed zijn georganiseerd. De kwajongens op het schoolplein voelen hun ogen in de rug. Het zijn bestuurders als Bulte die er voor zorgen U dat de rest op het schoolplein niet lijdt onder de dominantie en willekeur van de brutaalsten. Misschien is meester Bulte hier niet lang genoeg geweest om een echte ereplaats te krijgen in de rij van burgemeesters van onze gemeente. Verdiend heeft hij het zeker.
Hoe moet het nu verder met meester Bulte. Laten we ons voor de verandering eens om zijn lot bekommeren in plaats van andersom. Zonder een gemeente om te besturen zal het leven voor hem wel eens moeilijk kunnen worden. Hij zal niet veel meer te besturen hebben. Misschien gaat ie zich wel dodelijk vervelen. Of gaat je zich teveel met de huishouding bemoeien. Hij heeft ook z’n boot nog om te besturen, maar de wind en het water zullen zich nooit iets van zijn blik en wenkbrauwen aan trekken. Dan gaat de lol er gauw van af. Volgens mij heeft hij, het meest aan een afscheidskado dat hem de mogelijkheid geeft om nog iets te besturen. Iets dat genoeg van zijn talenten vergt en een nieuwe uitdaging inhoudt. Ik heb een voorstel. Laten we hem het voorzitterschap aanbieden van het Volendams Museum. Dat moet nodig eens op de schop. Moet de echte en volledige geschiedenis van Volendam gaan laten zien. Niet alleen aan ons, maar ook aan vreemden. De Volendamse geschiedenis heeft ons en anderen veel te leren. De verhalen over waar Volendam groot in is, maar ook klein in kan zijn, moeten nodig eens compleet verteld worden. Zou bij hem in goede handen zijn.
Daaaag..., meester Bulte en.. bedankt!
Peter Louter