Wim Jonk herkent zichzelf in Jack Tuyp

Wim Jonk herkent zichzelf in Jack Tuyp
Hij zit er midden in maar bekijkt alles nog van grote afstand. Wim Jonk is toch al niet het opdringerige type. De 36-jarige oud-international vind het mooi dat zijn club zó dicht bij een rentree in de eredivisie is. Zestien jaar na de laatste promotie in 1987 toen hij als topscorer nog een belangrijk aandeel in het succes had. ,,Maar nu speelt mijn aanwezigheid op geen enkele manier een rol.''  Hoewel Jonk logisch en terecht afstand neemt van het naderende succes, is zijn aandeel toch minder beperkt dat hij het zelf voorstelt. Vanaf het moment, nu bijna drie jaar geleden, dat hij bij Sheffield Wednesday gedwongen een punt achter zijn carrière moest zetten, ging de Volendammer zich steeds vaker bemoeien met de voetbaltalenten in het dorp.

In vrije uren werden groeibriljantjes bijgeslepen. Met Jack Tuyp als wezenlijk voorbeeld van hoe ervaring langs de lijn kan bijdragen in het rijpingsproces van een talent. De 19-jarige schaduwspits speelde het afgelopen seizoen een soms doorslaggevende rol op de weg die Volendam voor de derde keer op rij tot in de nacompetitie bracht. ,,Ik wilde proberen iets voor de club te betekenen. En zag een mogelijkheid in het werken met jeugd. Dat vind ik zo mooi. Ik wil er ook graag mee doorgaan, waarom niet? Ik zie geen botsende belangen als iemand die aan de ene kant bestuurslid is zich op andere momenten verdienstelijk maakt voor de club door met jeugd te werken.''

Jonk herkent in Tuyp wel iets van zichzelf. Met wie hij door de samenwerking een bepaalde band heeft gekregen. ,,Als ik hem zie voetballen, zie ik mezelf terug op die leeftijd. Iemand die moeilijke situaties liever mooi wil oplossen dan effectief. En daarom nog vaak verkeerde beslissingen neemt.'' Het Volendam van nu heeft wat Jonk betreft weinig overeenkomsten met het laatste kampioensteam. ,,Al was er, net als nu, ook toen financieel weinig mogelijk. Er was sprake van een leegloop. Daarom werd ik er in de voorbereiding bijgehaald. Wij hadden toen wel meer ervaring in de ploeg. Types als Bert van de Poppe en Jan Schokker hadden al het een en ander meegemaakt. Wij promoveerden toen omdat we de beste van de eerste divisie waren. Onverwacht en daarom was de ontlading des te groter.''

,,Het elftal van nu heeft er net tegenaan gezeten. Wat de prestatie er overigens niet minder op maakt. Het spel is soms nog te wisselvallig. En de ploeg kent nog te veel lieve jongens en te weinig 'boeven' die in het veld zo lekker kunnen zuigen. Dát is iets wat geleidelijk moet groeien. Spelers gaan zich, naar mate ze ouder worden, vanzelf beter wapenen. Omdat ze anders onder zullen sneeuwen. Het gaat er dan alleen nog om op de juiste momenten vervelend te doen. In dienst van het elftal.'' Zelf speelde Jonk nog één jaar met Volendam in de eredivisie voor hij werd weggehaald door Ajax. ,,We hadden een redelijk goed seizoen. Omdat we een leuk voetballende ploeg hadden. Alleen soms té naief voor de eredivisie.'' Als voorbeeld herinnert hij zich een bizarre wedstrijd tegen Roda JC. ,,We kwamen met 2-4 achter maar wonnen nog met 5-4'' De vraag of Volendam nu opnieuw klaar is voor de oversteek doet er wat Jonk betreft niet zo toe. Want wie, vraagt hij zich terecht af, is dat wel in de poule? ,,Als we kunnen promoveren gaan we. Iedereen streeft toch het hoogste na. We gaan gewoon voetballen en zien vanzelf wel waarheen ons dat zal brengen.''

Met ingang van het nieuwe seizoen hoeft het bestuurslid technische zaken zich, op wat voor niveau ook, niet langer anoniem op te stellen. Als de inwerkperiode voorbij is kan Jonk zich laten gelden. Al zal dat, weet hij nu al, nog steeds niet op te voorgrond zijn. ,,Ik zal mezelf zeker niet opdringen. De samenwerking met de technische staf zal dusdanig moeten groeien dat we wat aan elkaar kunnen hebben. Ik zal ook niemand mijn wil opleggen. Natuurlijk praat ik wel eens met de spelers, maar over voetbal in het algemeen. Niet met hun rol in het elftal of over de fouten die ze maken. Het is mijn taak niet. Dát laat ik aan de trainer over.'' Niemand van de huidige lichting heeft hem nog gevraagd hoe het voelt, bovenop de 'Heen en Weer'. Maar goed ook, vindt Jonk. ,,Want dat is iets voor later. Als de klus helemaal geklaard is.''