Afscheid Pastoor Berkhout: Speech Eric Tuijp

Geachte aanwezigen, Beste Pastoor Berkhout
1995 tot 2003
8 jaar Volendam
Het is een hele tijd, maar ik durf te stellen dat de laatste 2.5 jaren heel intensieve jaren zijn geweest voor u als pastoor in deze bijzondere gemeenschap. Als ik spreek over de laatste 2.5 jaar dan weet een ieder waar ik op doel. In de vroege ochtend van 1 januari werd onze Pastoor, overigens pas veel te laat, gekend in de ramp die in de uren daaraan voorafgaand had plaats gevonden. We zullen het er maar op houden dat in de hectiek na de ramp de verantwoordelijken even vergeten waren dat in Volendam een kerk aanwezig is die vreselijk goed werk verricht. Gelukkig kon in die ochtend de Pastoor snel handelen en leverde hij vanaf dat moment een constante, ik durf te zeggen ongeëvenaarde bijdrage aan de nazorg.
U was er steeds, voor:
- de nabestaanden
- de overige familie
- de slachtoffers
- de massaal aanwezige pers
- en natuurlijk ook de ssnv.
Daags na de ramp spraken wij met de beide pastores af dat zij al hun tijd konden investeren in nazorgactiviteiten en dat wij vooral coördinerend zouden optreden en trachten om ook fondsen te verwerven voor toekomstige noden. Uiteraard waren deze zaken niet altijd te onderscheiden en vervulde ook Pastoor Berkhout een rol in de fondsenwerving. Ik denk daarbij aan de Staatsloterijshow, die al in vroeg stadium na de ramp een fors bedrag aan giro 800 beschikbaar stelde. Pastoor Berkhout nam dit bedrag namens de SSNV in ontvangst.
Ook was de Pastoor en de Vincentiuskerk betrokken bij de landelijke TV-actie “Hart voor Volendam”; de Pastoor stelde direct de kerk beschikbaar om de uitzending mede mogelijk te maken en daardoor de uitzending zo een geweldige uitstraling te geven.
Naast deze uitzending vervulde de kerk van Pastoor Berkhout een rol bij het concert van Chris de Burgh, het Petruskoor en natuurlijk tijdens de herdenkingsbijeenkomsten. Als ik spreek over het beschikbaar stellen van de kerk noem ik in een zin de inzet van de Pastoor zelve. Want bij elke gebeurtenis was hij prominent aanwezig en steeds bereid, indien nodig ons of anderen te ondersteunen.
Zijn bijdrage aan de herdenkingsbijeenkomsten was indrukwekkend. Van ’s morgens vroeg tot laat in de nacht was hij er voor de getroffenen en de nabestaanden van de overleden slachtoffers. Hij cijferde zichzelf steeds volledig weg. Uniek en velen met mij vroegen en vragen zich af waar u de kracht en de energie vandaan haalt. Ik heb inmiddels ook zelf ervaren dat je in dit werk veel kracht van boven ontvangt.
Natuurlijk was het niet altijd even makkelijk. Niet in de laatste plaats omdat je in dit dorp het al gauw verkeerd doet. Ook u heeft moeten ervaren dat het vele goede werk dat u deed, door velen niet werd begrepen en ook u bent geconfronteerd met vele – laat ik het maar voorzichtig zeggen – bedenkelijke uitlatingen van mensen uit deze gemeenschap. Spijtig, dat ook dit in ons dorp gebeurt
De samenwerking tussen Pastoor Berkhout en SSNV heb ik al benadrukt, maar zeker bij het project Lourdes was deze zeer bijzonder. Ondersteunt door De Nationale Bedevaarten, kunnen Pastoor Berkhout en de SSNV en een klein leger van vrijwilligers terugzien op een zeer indrukwekkende reis. Ik herinner mij nog goed de bijeenkomsten met de jongeren, de gesprekken en vooral de vele onbesproken zaken die daar door de jongeren voor het eerst bespreekbaar werden. De Pastoor was er steeds voor allen die aanwezig waren in Lourdes.
Uiteraard zou ik de Pastoor te kort doen als ik mij beperk tot zijn nazorg activiteiten. In de laatste acht jaar was u bijdrage van onschatbare waarde. Vooral u liturgische gave zal mij altijd bijblijven. De wijze waarop u de aanwezigen in de kerk wist te boeien heb ik als indrukwekkend ervaren. Elke eucharistieviering was, althans zo heb ik het ervaren, voor u een eenmalige bijzondere bijeenkomst. Met toewijding leidde u elke dienst en u preken hadden inhoud en gaf de aanwezigen dingen mee om over na te denken. Zeer bijzonder en ik dank u zeer voor deze blijvende herinnering.
Eerder sprak ik al met ontzag over uw inspanningen. Helaas is gebleken dat ook u maar een mens bent van vlees en bloed en dat een zo grote inspanning gedurende een zo lange tijd zijn tol gaat eisen. Recent bleek u bloeddruk tot extreme hoogte te zijn geklommen en u kon dan ook niet anders dan u werkzaamheden opschorten. Helaas voor onze gemeenschap, maar in het belang van uw gezondheid heeft u vervolgens aan het bisdom gevraagd om het rustiger aan te mogen doen. Ik heb veel respect voor u beslissing en kan dan ook alleen de hoop uitspreken dat u nieuwe parochie net zoveel van uw liturgische gaven mag genieten als wij mochten. Ik wens u allereerst een goede gezondheid en hoop dat u nog veel jaren als Pastoor Gods Woord mag uitspreken in uw nieuwe parochie.
Graag geef ik thans het woord aan Albert Binken, voorzitter van de BSNV.
Erik Tuijp, voorzitter SSNV