Ontmoeting tussen lotgenoten Volendam en Zweedse Goteborg weer waardevol

Ontmoeting tussen lotgenoten Volendam en Zweedse Goteborg weer waardevol
Vorige week had in het Zweedse Goteborg het tegenbezoek plaats van Volendamse getroffenen. De ontmoeting met de lotgenoten van de discotheekramp in de Zweedse stad had net als twee jaar geleden tijdens het eerste bezoek van de Zweden een enorme impact op de groep. De Zweden raakten destijds (november 2001) hier al de gevoelige snaar van de bij de Nieuwjaarsbrand betrokken Volendamse ouders en jongeren. Aan beide kanten maakte de ontmoeting veel los. Zo vertelde één van de Zweedse jongeren zonder zichtbare schade voor het eerst zijn hele verhaal. Hij vertelde dat hij juist in Volendam voor het eerst in drie jaar en bij terugkeer in Zweden had gehuild en dat hij een lans had gebroken voor de getroffenen zonder zichtbare schade. Ook nu weer verwelkomde de groep Zweden het reisgezelschap uit Volendam. Naast een bezoek aan de plaats waar in 1998 de discotheekramp plaatshad, maakte Iman, de voorzitster van de Zweedse belangenvereniging die twee kinderen bij de ramp verloor, weer veel indruk met haar immer positieve houding.

Daarnaast hingen de Volendammers aan de lip van de Zweedse brandweerman die vertelde hoe hij 22 jaar geleden ernstig verminkt raakte en jaren later alsnog een vrouw zou ontmoeten en een gezinnetje zou stichten. De Zweed vertelde onder meer over de voor Volendammers herkenbare periode van het worden bekeken en worden nagekeken en verhaalde over de wijze waarop hij weer in het leven kwam te staan. Wat verder opviel, was dat een van de getroffenen vertelde dat er drie jaar na de ramp amper herinneringen aan die avond bij haar terugkwamen”, aldus Joke Zwarthoed, één van de ouders die meereisde. “Het was een door de Zweden uitstekend op elkaar afgestemd programma en wederom heel waardevol voor ons allemaal .” Dat vond ook Albert Steur, vader van de bij de ramp overleden Ruud Steur. Hij meende dat onder meer lering getrokken. kan worden uit de wijze waarop men in Goteborg om is gegaan met het pand waar de ramp gebeurde. “Op sommige plaatsen is het oude intact gelaten. Voor het grootste gedeelte ligt er een parketvloer, witte wanden met verlaagde ramen, met foto’s aan de muren. Heel integer.

Hier in Volendam vreest men steeds voor ramptoerisme als het pand van de Wir War en Hemel als herdenkingsplaats invulling zou krijgen. Maar buiten het feit dat het een goede plaats zou zijn voor de betrokkenen om te verwerken, komen er dan heel veel mensen die herkenning zoeken op hetzelfde niveau. Die ook een geschonden kind hebben of, net zoals wij, een kind hebben verloren. Want wij zijn niet de enige die dat is overkomen.” Ook Mandy Buys, één van de meegereisde getroffenen, vond de invulling van het Zweedse pand bijzonder. “Zowel binnen als buiten is het mooi vormgegeven. Want buiten staan ook de foto’s van 63 overledenen. Ik wilde graag mee naar Goteborg. Omdat ik benieuwd was hoe ze de dingen daar geregeld hebben en hoe ze ermee omgaan. Er is veel gepraat en dat is goed voor de verwerking. Daarom heb ik er veel aan gehad en is het eigenlijk jammer, dat er niet meerdere jongeren mee waren.”