Jeugdschaatsen blijft succes (foto)
Jeugdschaatsen blijft succes
Afgelopen weekeinde was het de laatste "normale" lesdag bij het jeugdschaatsen, georganiseerd door IJsclub Edam. Komende zaterdag is de eerste examendag en een week later worden de laatste verplichte rondjes geschaatst en de diploma's uitgereikt. Met de even traditionele als feestelijke diploma-uitreiking annex vrijwilligersborrel in de kantine van voetbalvereniging EVC komt er dan weer een einde aan de reeks schaatslessen voor de basisschoolkinderen van acht tot en met twaalf jaar, die sinds negentien jaar elk jaar met veel succes door IJ.C. Edam op touw wordt gezet om de jeugd op deskundige wijze de oer-Hollandse sport op de gladde ijzers onder de knie te krijgen.
Louis Meerman, al ruim veertig jaar (sinds de oprichting in de winter van 1963) bestuurslid van de ijsclub en nauw betrokken bij de organisatie van dit jaarlijkse spektakel, geniet nog iedere keer als hij met de kinderen naar de kunstijsbaan De Meent in Alkmaar vertrekt. Hij zegt: 'Het is prachtig om te zien hoe de kinderen zich op het ijs ontwikkelen. Met name bij de jongste kinderen van acht, negen jaar oud, is het altijd schitterend om te zien met hoeveel inzet en enthousiasme de lessen gevolgd worden. Dit jaar hebben we ook geen afhakers gehad, behalve één meisje die haar pols gebroken heeft. Voor ons begint het eigenlijk al vlak na de Edammer kermis, vaak nog voor we de briefjes op de scholen hebben rondgedeeld. Veel ouders hebben het schijnbaar al in hun agenda geschreven!
We hoeven dan ook geen reclame te maken in de plaatselijke kranten omdat we altijd ruim voor de sluitingsdatum aan het maximumaantal deelnemers zitten. Als de inschrijvingen binnen zijn gaan de kinderen die het jaar darvoor ook mee zijn geweest voor en vervolgens wordt er geloot. Helaas zijn er altijd een aantal die wij niet mee kunnen nemen. Ook met vrijwilligers hebben we niet te klagen. Er is ieder jaar een vaste kern van begeleiders waar we een beroep op kunnen doen, maar er zijn ook regelmatig nieuwe mensen die zich aanbieden om mee te gaan, en dat vind ik in deze tijd toch fantastisch. Vooral als je in ogenschouw neemt hoeveel tijd je er iedere zaterdag mee kwijt bent. Nu hebben we op de baan het middelste uur, van elf tot twaalf uur, hetgeen betekent dat je zeker van kwart voor tien tot kwart over een onder de pannen bent. Volgend jaar hebben we ons baandeel van tien tot elf, voor velen is dat toch het mooiste uur. Volgend jaar gaan we ook met drie bussen in plaats van met twee, omdat dan de nieuwe richtlijn van kracht is dat dan op iedere zitplaats ook maar één persoon mag plaatsnemen, terwijl we nu vaak drie kinderen op twee plaatsen hebben. Voor die extra bus gaan we op zoek naar een sponsor, omdat we het lesgeld niet enorm willen laten stijgen.'
Deze zaterdag was het een nerveus gekrioel met kinderen op de baan van De Meent. Ten eerste is IJsclub Edam niet de enige ijsvereniging die dit uur gebruik maakt van de baan, maar zijn er wel acht of negen regionale verenigingen actief met hun groepjes. Ten tweede werd de indoorbaan, waar ook vaak les gegeven wordt, deze dag in beslag genomen door shorttrackers. En tenslotte was daar het bezoek van Sinterklaas, die op zijn schaatsen en begeleid door zijn olijke knechten een bezoek bracht aan alle deelnemers. Het bezoek van de Goedheiligman, gecombineerd met de voorbereidingen op de nakende schaatsexamens, was genoeg aanleiding voor ieder kind om met rode konen en zweet op het voorhoofd de aanwijzingen van de "meesters" en "juffen" nog beter op te volgen als voorheen. Een succesverhaal met gegarandeerd happy end.