Weg met die paling!
Weg met die paling!
Bij alle redenen die `het wonen in Volendam prettig maken, is er weer een bij gekomen. Bij hartfalen staan er in Volendam sinds kort op verschillende plaatsen getrainde mensen klaar met uitstekende apparatuur om de zaak weer aan de praat te krijgen. Dat is een geruststellende gedachte. Beter is het natuurlijk om te proberen die mensen werkeloos te laten en de apparatuur ongebruikt. Daar is een recept voor dat veel mensen daarbij kan helpen. Ik vrees alleen dat het in Volendam niet zo goed werkt. Het dorp is helaas verslaafd aan ongezonde vis. Ja, ik bedoel paling. Ik moet toegeven dat een palinkje op zijn tijd een absolute lekkernij is. Maar het vette goud zoals dat in de Volendamse eet- en snoepcultuur een plaats heeft gekregen, is een regelrechte ramp voor hart en bloedvaten. Dat krijg je er zo maar niet uit. In Volendam kennen ze evenveel namen voor paling als een eskimo voor sneeuw. De economie van Volendam drijft voor een deel op het vette goud. Iets vieren zonder paling er bij, is zo ongeveer als een hoogmis zonder preek. Mijn eigen lijfblad de NIVO zal het niet nalaten om ons telkens weer op de hoogte te houden van het wel en wee van de palingvangst. Als we onze oudjes willen verwennen, doen we dat door ze een zootje paling te laten eten. Een goede palingroker heeft hier een hoge status, want hij kan van slecht vet goud maken. Wie wat goed heeft te maken, heeft met een bosje paling meer succes dan moet een bloemetje. Wie buiten Volendam werkt, is populair bij zijn collega's als hij af en toe een pondje meeneemt. Paling is cultuur hier. In heel Nederland weten ze dat. De prachtige muziek uit Volendam kreeg de naam palingsound. Als supporters van bezoekende voetbalelftallen ons willen provoceren dragen ze spandoeken met "weg met de palingboeren" in vette letters. Als ze ons in de media als het `palingdorp' aanduiden, weet heel Nederland dat het om Volendam gaat. En we doen er natuurlijk ook alles aan om dat imago te bevestigen. Er kan geen missie naar Haarlem of Den Haag gaan zonder dat die vergezeld gaat van een paar pondjes paling. Als lobby-artikel is paling meer gewild dan ieder ander typisch streekartikel. Ik durf te wedden dat de Commissaris van de Koningin de gekregen paling mee naar huis neemt, maar de krentenmik aan zijn staf geeft.
Maar ik voorspel een grote palingcrisis. Het zal niet zo heel lang meer duren dat de smerende werking van paling niet meer op prijs wordt gesteld. Nog een paar jaar en paling geven of serveren is bijna net zo asociaal geworden als roken. Slecht voor de gezondheid. En met het slechte imago van de paling, zal ook het imago van het `palingdorp' in een recessie belanden. Critici zullen onze overlijdensstatistieken koppelen aan het eten van paling. En misschien moeten wij dat ook eens doen. Maar ik heb een plan. De bakens moeten worden verzet. Omdat het de toekomst van Volendam betreft en gezondheid, economie en onderwijs er bij betrokken zijn, wordt dat een taak voor het hele college van B&W. In plaats van alsmaar ambtenaren aan te stellen, belastingen te verhogen en Pius X te pesten, zouden ze een actie moeten starten onder het motto: "Volendam, gezond als een vis!" Ze zouden de bevolking over moeten halen om van de vijf keer dat ze paling eten, vier keer de paling te vervangen voor vis die wel gezond is: haring, makreel, sardines en wilde zalm. Als ze dat lukt heeft Volendam binnen vijf jaar de gezondste bevolking van Nederland. Minder hart- en vaatziekten, minder chronische ziekten, minder kinderziekten en ontwikkelingsstoornissen, minder depressies en minder drugs.
Met zo'n gezonde bevolking wordt vette vis een goud product. Vis uit Volendam wordt synoniem aan kwaliteit. Volendammers viswinkels in de vreemde worden goudmijntjes, de vishandel floreert en in de visverwerking wordt zo goed verdiend dat het personeel op vijfenvijftigjarige leeftijd met de VUT kan. Zootje eten wordt gezond je eten. Natuurlijk wil de halve wereld een keer rondlopen en eten in het gezondste dorp van Nederland. Het nieuwe imago zal nog veel lonender blijken te zijn voor het toerisme dan het stoffige en bedreigde imago van palingdorp. Ik gun het CDA de eer om zich te onderscheiden door op positieve wijze blijk te geven van voortschrijdend inzicht en een motie in te dienen die tot een actieve houding van het college leidt. Als geestelijk vader van dit perspectiefrijke plan wil ik me bescheiden opstellen. Iedere maand een pondje paling graag.
Peter Louter