Waterlandziekenhuis koestert openheid naar buitenwereld

Waterlandziekenhuis koestert openheid naar buitenwereld
Het Waterlandziekenhuis zet de luiken open, richt de blik naar buiten en laat de wereld naar binnen. Dat is de lijn die in 2003 is ingezet en die dit jaar stevig wordt doorgetrokken. Directeur Jeltje Schraverus liet daar gisteren tijdens de nieuwjaarsreceptie van het Purmerendse ziekenhuis geen misverstand over bestaan. Afgelopen jaar werden in het Waterlandziekenhuis meer patiënten behandeld dan voorgaande jaren en héél belangrijk het jaar werd financieel gezond afgesloten. Daarmee is een ware kentering ingezet, want niet al te lang geleden verkeerde het ziekenhuis nog in financiële problemen. Om financieel gezond te blijven, riep Schraverus op oplettend te zijn en de dingen slimmer te doen. „Zuinig en beter, met meetbaar rendement in samenwerking." Ten opzichte van het jaar 2000 zijn vorig jaar in het Waterlandziekenhuis 7 procent meer patiënten voor een eerste polikliniekbezoek behandeld, 57 procent meer in dagopname en 14 procent meer voor klinische opname. “Met name de groei van dagopnames is explosief”, oordeelde de directeur.

Nieuwbouw
In 2004 staan het Waterlandziekenhuis weer nieuwe uitdagingen te wachten. Het geboortehotel trekt dit jaar bij het ziekenhuis in en volgens Schraverus uniek voor Nederland, wordt het acuut centrum Waterland opgezet. Dat is een combinatie van de polikliniek in het ziekenhuis en de huisartsenpost Zaanstreek-Waterland. En dan is er natuurlijk de nieuw
bouw van 7000 vierkante meter die als een schil om het bestaande ziekenhuis komt. Op 2,8 januari wordt de eerste paal geslagen. “En het is in zoog allemaal klaar”, verzekerde Schraverus haar gehoor. Een stap verder richting open organisatie is het toestaan van invloed vanuit de patiëntenbeweging. “Patiënten moeten de door ons geleverde zorg kunnen toetsen.” En Schraverus ging nog even door met haar goede voornemens. “Ziekenhuizen zijn goed in stroperigheid, maar ik zeg: weg met de bureaucratie.” Het personeel in 'haar' ziekenhuis moet volgens Schraverus ook leren accepteren dat verandering een constante factor is. Verzuchtingen als 'komt er nou nooit een eind aan', wil ze dan ook liever niet meer horen. “We gaan laten zien wie we zijn en wat we kunnen.”