Verbroken Belofte

Verbroken Belofte
De fractieleider van het CDA, Peter Veerman; heeft in de vorige Nivo vragen beantwoord. Niet mijn vragen. Ik heb ze vast niet beleefd genoeg gesteld. Wel de vragen van een stel melige forumleden van de website van de Stadskrant, waarvan de meeste zich achter een schuilnaam verbergen. Niet echt een dom stelletje trouwens. Nu de antwoorden er zijn, kunnen we ze analyseren. De stijl en toon er van vertellen ons iets over de positie die het CDA naar haar eigen gevoel in onze gemeenschap inneemt. Het is me eerlijk gezegd niet meegevallen. Nadat ik het stuk uithad, moest ik sterk aan de katechismus denken. Dezelfde alwetende, belerende en zelfverzekerde toon. Het stuk, lees het nog eens na (klik hier), zou je eigenlijk het beste een encycliek kunnen noemen. Mijn Latijn is niet zo goed meer. Maar er zijn vast wel mensen die, de meest in aanmerking komende titel voor dit CDA-leerstuk: `het is zoals wij vinden dat het is', in pakkend Latijn kunnen vertalen.

Al bij de eerste vraag kunnen we vaststellen dat de vragen voor het CDA niet meer zijn dan een aanleiding, om haar eigen verhaal te vertellen. Op die eerste vraag komt geen antwoord en vertelt het CDA gewoon wat ze zelf kwijt wil. Het beeld wordt nog versterkt als je ziet dat er ook antwoorden worden gegeven op vragen die helemaal niet zijn gesteld. Het CDA speelt het spel volgens haar eigen regels en daar, moeten we het allemaal maar mee doen. Bij mij begint dan het beeld te groeien van een partij die zich hoog boven het gewone kerkvolk verheven acht. Het zijn de kardinalen van de locale democratie. Nergens, maar dan ook nergens vind, je een zin als: we moeten daar nog eens over nadenken, we moeten daarover nog eens met andere partijen over discussiëren, we moeten daarover nog eens met onze kiezers in overleg. Als je er van overtuigd bent dat je de waarheid in acht hebt, hoeft dat allemaal niet. Geef mij dan de PvdA maar die z'n kiezers onlangs nog opriep om met haar in gesprek te gaan over de toekomst van de Balkenhaven. Sommige dingen begrijpen ze bij de PvdA wel goed.

Interessant is ook hoe het CDA van Peter Veermam haar positie ten opzichte van Pius X definieert. In het stuk vind je geen spoor van meedenken met die luitjes van Pius X. Er wordt voor ze gedacht. Zo'n toon kan zich alleen een partij veroorloven die zich almachtig waant. Geen wonder dat het bestuur van Pius X ontspoort op zo’n oud testamentische patriarchale aanpak. Een van de antwoorden op een niet gestelde vraag betreft de verkiezingsbelofte. Kijk ons programma er maar op na, zegt Peter Veerman. En gelijk heeft hij, want het staat er niet in. Vervolgens beschuldigt hij Pius X van manipulatie met de beelden van een LOVE-uitzending waarin, volgens Pius X, die belofte zou zijn gedaan. Allemaal, klein bier, dat de aandacht afleidt van de feitelijke situatie. Bij de verkiezingen gaf het CDA hoog op van het werk van Pius X en beloofde een nieuw gebouw op korte termijn. Daarmee kun je in Volendam wel wat kiezers winnen. Iedereen, Pius X, de kiezers en ook het CDA zelf, gingen er toen van uit dat het nieuwe gebouw op de plaats van het oude zou komen. Iets anders was immers nooit aan de orde geweest. Niemand had ooit aan een andere mogelijkheid gedacht. Als het CDA er bij de verkiezingen al anders over dacht, zonder het ons te vertellen, heeft ze gewoon kiezersbedrog gepleegd. Want reken maar dat zo'n standpunt toen veel bonje had gegeven en hen heel wat kiezers zou hebben gekost.

Ik sluit niet uit dat misschien in de hoofden van sommige CDA-kardinalen er toen al andere plannen aanwezig waren. Echter voor het CDA als geheel, gold dat beslist niet. Het plan dat Pius  X op een andere plaats zou moeten komen, kwam pas na de verkiezingen als een duveltje uit een doosje. Het was zo'n verrassing, dat het in verlegenheid gebrachte CDA haastig moest verklaren dat het te wijten was aan voortschrijdend inzicht. Volgens Hans de Roos kwam het van de jongeren uit de fractie. U weet wel die vijf nieuwelingen die volgens het stuk van Peter Veerman nog wel enige coaching nodig hebben. Nee, er is wel degelijk een belofte gebroken en het voortschrijdend inzicht is het bewijs dat het CDA zelf heeft geleverd. Volgens de almachtige en alwetende fractievoorzitter van het CDA hadden we, het echter allemaal kunnen weten. Sinds de bouw van de Havenhof, beweert hij bestaat het plan om van de Zeestraat het winkelhart van Volendam te maken. Dat staat trouwens helemaal, niet in het verkiezingsprogrammá van het CDA. Er is ook geen beleidsplan van de gemeente waar dat in staat. Er is al evenmin een bestemmingsplan dat die richting aangeeft. Erger nog, het laatst bekende standpunt van ondernemers in Volendam is dat er voorlopig geen behoefte is aan nieuwe winkels of horecaondernemingen. Het staat dus alleen in de nieuwe katechismus van de verlichte, geesten van het CDA die, zonder ons, onze toekomst aan uitstippelen zijn.

Het laatste hekwijs voor de hooghartigheid van de CDA. fractievoorzitter is zijn oordeel over het niveau van de raad. Een onzakelijk zootje, vindt hij. Er moeten nodig wat meer ondernemers in de raad, verkondigt hij van zijn kansel. Ik hoop dat hem dat lukt. Want de meeste van die ondernemers zijn helemaal niet zo erg voor nog meer winkels, cafés en restaurants. Ik wel, in dat dooie, foeilelijke gebouw aan het Europaplein zag ik bijvoorbeeld graag een winkel van IT's, een Macdonalds, een Percy Sport en een goed Italiaans restaurant. Enne... waarom niet, nu we volgens Peter Veerman naast Purmerend de tweede stedelijke kern in de regio aan het worden zijn, een coffeeshop? Bewaar het stuk nog even, volgende keer meer!