Wisman heeft zijn eigen glazen ingegooid

Wisman heeft zijn eigen glazen ingegooid
Nog nooit in zijn twintigjarige loopbaan als trainer degradeerde Henk Wisman. „En ik ben van plan dat zo te houden", zei hij woensdagavond nog manhaftig. Het is hem gelukt, alleen niet op de manier die hij zich had gewenst. Dat heeft de trainer aan zichzelf te wijten. Door herhaaldelijk het beleid van de club te bekritiseren, vergooide hij zijn kansen op een afscheid door de voordeur. Het, vertrek van Wisman was onvermijdelijk. Was het niet tussentijds, dan toch in elk geval aan het eind van het seizoen. Na drie jaar die gekenmerkt werden door successen, werd de onvrede bij het bestuur over zijn handelen allengs groter. Dat begon al voordat het seizoen was begonnen. Keer op keer merkte Wisman op dat de selectie niet goed- genoeg was voor de eredivisie. Iets wat hem toen al niet in dank werd afgenomen. „Wie minder voor onmogelijk houdt, kan meer dan hij, denkt", is een credo van vice-voorzitter Henk Schoorl, die derhalve nooit vooraf zou zeggen dat de selectie niet goed genoeg is. Ook bij Wim,Jonk, bestuurslid technische zaken, vielen de uitlatingen verkeerd. “Ga nou eerst maar eens het gevecht aan", vond de oud-international. Vooral op het communicatieve vlak blinkt Wisman niet uit. Dat heeft hem opgebroken. Vooral de openlijke kritiek op de spelersgroep en op het beleid van de club stuitte het bestuur tegen de borst. Het vier jaar geleden aangetreden bestuur hecht aan het ingezette beleid, waarin een gezonde boekhouding voorop staat. Dat valt te prijzen in de opportunistische voetbalwereld, met clubs die zich op zoek naar glorie dik in de schulden steken.

Met zijn kritiek op de club heeft Wisman ook zichzelf geen goede dienst bewezen. Zo verspeelde hij zijn kansen op het trainerschap bij Heerenveen. Van een trainer die zijn eigen bestuur zo openlijk afvalt moest, men in Friesland waar hij kandidaat was, niets hebben. Vanzelfsprekend en terecht looft het bestuur de prestaties van Wisman bij de club. Vanuit het diepste dal van de clubgeschiedenis - een zeventiende plaats in de eerste divisie en een begroting in donkerrode cijfers - klom de club aan de hand van Wisman omhoog. Drie keer op rij haalde Volendam de nacompetitie. De laatste keer zelfs met promotie tot gevolg. Daarnaast brak een groot aantal spelers uit de eigen jeugd door in die periode. Het eigen gezicht dat de dorpsclub terug wilde, kreeg in de periode van Wisman gestalte. De jeugd kreeg van hem - mede omdat er wegens geldgebrek geen alternatieven waren - de kans zich te ontwikkelen. Met die prestaties zette Wisman zichzelf als trainer op de kaart. Dat mag zeer zeker zijn eigen verdienste worden genoemd, maar toch ook van de club die hem de kans gaf zich in het betaald voetbal te ontwikkelen. Als wederdienst had die club meer loyaliteit van de trainer mogen verwachten.