Cynisch

Cynisch
In de Volkskrant stond afgelopen week aan verbijsterend ontroerend stukje over Volendam. Eén van de laatste stukjes groen in het dorp verdwijnt (voor Pius X) was de strekking van het artikel, waarin verschillende Volendammers op emotionele wijze aan het woord kwamen. Want waar moeten de trouwfoto's nu gemaakt worden en waar vind je nog zo'n mooi stukje gras met prachtige bomen? Als er één gemeente in de regio genoemd kan worden die het groen heeft opgeofferd voor eigen gebruik (woningbouw) dan is het juist Edam-Volendam. In nog geen veertig jaar tijd is het dorp van weleer geëxplodeerd tot een middelgrote gemeenschap bestaande uit (veelal) onpersoonlijke en nietszeggende nieuwe buurten, veelal boom- en struikloos bovendien. Het is de realiteit die past bij een bevolking die bovenlandelijk groeit en die massaal op eigen geboortegrond wil blijven wonen. Ook de wijze waarop tot ver in de jaren negentig is gebouwd, is debet aan het eenzijdige, dus weinig creatieve, grondgebruik. Neem Blokgouw 8, waar de groene stroken en vijvers als dode gebieden tussen de woningen liggen. En dan komt er een moment dat een klein parkje, hoe schattig wellicht ook, opeens bestempeld wordt tot onmisbare groene long.

De discussie over de komst van een nieuwe Pius X in het parkje tegenover de Amvo zou zich in Volendam moeten verbreden tot het groen om onze woonplaats. Neem een stap in de tijd en bedenk wat het betekent om in een verstedelijkt gebied te wonen waar het groen (voorlopig) is teruggedrongen tot aan de Zeevang. De Purmer wordt vol, de Lange Weeren bebouwd en in de Zuidpolder wonen over enkele jaren reeds duizenden mensen. De in Edam woonachtige voormalige rijksbouwmeester Dijkstra heeft een gedegen studie gemaakt om de onomkeerbare verstedelijking nog enigszins in goede banen te leiden. Helaas heeft de meerderheid van de gemeenteraad van Edam-Volendam en buurgemeenten deze plannen voortijdig afgeschoten. Misschien is het goed hier alsnog eens naar te kijken...