Volendam verliest vertrouwen in politiek
Volendam verliest vertrouwen in politiek
Je moet maar durven. Een besluit nemen waar een groot deel van de bevolking in Edam-Volendam - waarschijnlijk de meerderheid van de kiezers - het niet mee eens is. Maar toch besloot de gemeenteraad om het nieuwe Pius X niet in de Zeestraat te bouwen. Een beslissing die in Volendam veel onrust veroorzaakt en het vertrouwen in de politiek een knauw heeft gegeven. Je moet maar durven om negenduizend handtekeningen in een kleine gemeenschap te negeren. En ook al is men daarbij wellicht niet even objectief te werk gegaan, het is overduidelijk dat een ruime meerderheid van de Volendammers - en daarmee dus een meerderheid van de kiezers - Pius X in de Zeestraat wil. Dan toch een andere keuze maken is moeilijk uit te leggen. Zeker als eerder de indruk is gewekt, dat de Zeestraat de beste locatie was.
Natuurlijk kun je van inzicht veranderen. Uiteraard is het een goed argument dat bouwen aan de Populierenlaan een flinke meevaller voor de gemeentekas betekent. Zonneklaar is het dat niemand blij is met een gebouw van ‘Pius achtige’ afmetingen in de voortuin. Prijzenswaardig is het dat men gedachten heeft over de toekomst, en dapper is het - zoals VVD'er jan Tuijp zelf verwoordde - de 'beste keuze' te maken in plaats van de meest populaire.
De vraag is echter of dat verstandig is. Nog los de begrijpelijke boosheid van de aanstaande buren van het nieuwe Pius X. Hoe ver reikt de macht van politici? Moet je kiezen wat je als het beste voor de gemeenschap beschouwt, of wat die gemeenschap zelf het beste vindt? Is het niet iets te simpel gesteld om t ebeweren dat de kiezer een mandaat heeft gegeven en dat je dan niet meer naar de stem van de kiezer hoeft te luisteren? Zelfs als de keuze van de kiezer voor een deel op emotionele waarden is gestoeld? Staatsrechtelijk staan CDA, PvdA, VVD, Groen Links en Gemeente Belangen volkomen in hun recht. De oproep van burgemeester Van Beek naar de bevolking om de democratische besluitvorming te respecteren geeft echter aan dat er ook een schaduwzijde aan de beslissing kleeft. Want er zijn 9.000 Volendammers die hun handtekening hebben gezet. En die voelen zich in hun hemd gezet.
Verraden door het Club- en Buurthuiswerk, dat de mensen opriep zich dit te spreken voor de Zeestraat. Bedonderd door de politiek, die niet wil luisteren naar het volk. Oproepen aan de omwonenden mee te werken aan de 'invulling' van het gebouw dat ze niet willen, zijn betuttelend. Verzoeken aan de bevolking de besluiten te respecteren zijn naïef. De wijze waarop de besluitvorming over Pius X tot stand is gekomen werkt bestuurlijke ongehoorzaamheid in de hand.
De politiek is er niet in geslaagd duidelijk te maken waarom de locatie Populierenlaan, die lang geen serieus alternatief was, toch de beste is gebleken. Het gemeentebestuur had kunnen weten dat de tegenstanders de bouw van Pius X proberen te rekken tot de gemeente-raadsverkiezingen in 2006. Die tactiek werd een half jaar terug al aangekondigd door het CBW, dat de voorkeur van het college van b en w (Maria Goretti) niet wilde accepteren. Geef de bewoners bovendien eens ongelijk als ze al hun democratische wapens aangrijpen om hun doel te bereiken. Heeft de gemeenteraad dat met haar besluit soms ook niet gedaan? Het Breekproject in Landsmeer maakte duidelijk dat een buurt niet kansloos is. Dat leidde in 2002 in Landsmeer tot een politieke aardverschuiving. Volendam'80 en Recht door Zee wrijven zich nu al in de handen.