Het dubbeltje valt weer verkeerd voor FC Volendam

Het dubbeltje valt weer verkeerd voor FC Volendam
venlo-Geluk en pech zijn de twee kanten van het dubbeltje. Het kan, voor hetzelfde geld, twee kanten op. Het verschil: één klein rafelig randje. Volendam was verrassend de baas in Venlo. Maar er kwam een arm tussen op weg naar de ongekende overwinning. Een arm, een strafschop. En toen ging alles stuk (3-0).

Er was nog een kwartier te spelen. Het was 1-0 door een strafschop uit de categorie 'schlemielig'. Volendam was gebroken. Mathieu Boots ging op weg naar de kleedkamer; de libero had rood gekregen. Kees Kwakman werd gewisseld voor Maurice Buys. En Bernard Hofstede maakte zijn hattrick van de avond rond. Wat een geluk, wat een pech.

Mathieu Boots kreeg rood, hij hield een tegenstander vast. Earnest Stewart ontsnapte, hij trapte achteruit. Was dat geluk? Pech? Is het verschil niet méér dan een randje toeval? Is het niet zo dat geluk moet worden afgedwongen? En bijna altijd de zijde kiest van de glimlachende partij? Volendam blééf lachen bij het begin van het seizoen. Maar in deze barre wintermaanden is daar bar weinig van over.

Meer dan moeizaam
Het gaat meer dan moeizaam. Zeker buitenshuis. De laatste zege buiten Volendam dateert alweer van 26 november vorig jaar. Waar de ploeg voorheen, voor de jaarwisseling, de zaken op het veld zelf regelde, is het nu - vooral buitenshuis - bezig het spel van de tegenstander te óntregelen. Zo begon het ook aan het treffen met topper VVV. Enigszins te verklaren was dat natuurlijk wel. De Limburgers hadden voor de jaarwisseling een onuitwisbare indruk achtergelaten in Volendam. Het werd 0-3 en de Volendammers waren vol lof over de tegenstander. VVV bleef een topper, Volendam zakte naar de grens van de nacompetitie. Daarom stal doelman Van der Geest zijn seconden van de zuivere speeltijd. En daarom ook werden er vier en een halve verdediger (Aafjes stond tegenover John van Loenhout, een echte 'nummer tien') achter gehouden. 'Compact spelen en loeren', was de opdracht.

Maar de logica keerde. VVV viel na een aardige openingsfase - zonder kansen - ver terug. Dat was de ploeg een week eerder ook al overkomen, tegen Cambuur (0-2). Volendam begreep de situatie en pakte deze unieke kans. Met een frisse felheid (De Haan, Aafjes, Steur) werden de Limburgers steeds verder opgejaagd. En van achteruit voerde de ploeg de druk zelfs op. Trainer Job Dragtsma: ,,Ze hebben zich de tyfus gewerkt. Sommigen konden niet meer lopen.'' Bij momenten leek VVV in een verwurging terecht te komen. Daarvoor was dan wel een treffer nodig. Maar Kees Kwakman schoot tien minuten voor rust - technisch knap, dat wel - in de draai net naast.

En daar zat het verschil tussen geluk en pech. Het is net dat moment van glimlach; een doelpuntje, een gelukkie. Maar altijd in overtuiging. Nu struikelde Volendam over het onfortuin. Gerard Aafjes zwaaide absoluut niet met zijn arm. Sterker; het ledemaat speelde geen enkele rol in het spel. Of toch; Bernard Hofstede kopte de bal pardoes tegen de arm van Aafjes. Strafschop. Die klap kwamen de dappere strijders van Volendam niet meer te boven. Bernard Hofstede - tegenstander Cruz Vicente had weer een van zijn momenten van afwezigheid - kopte zo maar 0-2 binnen. En, om het leed nog wat groter te maken, kwam ook de nummer drie nog van Hofstede.

En nu? Komende maandag wacht Sparta, volgens trainer Dragtsma 'de beste ploeg van de klasse'. ,,Dit is een kater. Maar ik zal de positieve punten uit deze wedstrijd meenemen naar maandag.''