Edammer Kees van Wissen realiseerde uniek bungalowpark in Afrikaanse savanne

Edammer Kees van Wissen realiseerde uniek bungalowpark in Afrikaanse savanne
In 1997 ontstond er tussen Kees van Wissen, eigenaar van Markee Boek & Kantoor, en een familie uit Karatu in Tanzania een contact dat voortduurt tot de dag van vandaag. Een contact met verrassende gevolgen. Want wie kan zeggen dat hij ‘pleegvader’ is van een ondernemende, jonge Tanzaniaan en hoeveel Nederlanders staan er aan de basis van een goedlopend bungalowpark midden op de Afrikaanse savanne. Verslag in twee delen van een stukje ontwikkelingshulp ‘avant la lettre’. Zie ook: www.kudu-karatu.nl Nadat Kees in contact kwam met Dawson (1973) werd al snel het idee uitgewerkt om een bungalowpark te starten aan de rand van twee prachtige nationale parken.

Deel 2. Investeren en terugbetalen
De initiatiefnemers moesten ook een naam voor het park verzinnen en kwamen uiteindelijk op Kudu. De koedoe is een groot soort hert, nog maar heel beperkt in leven op enige Zuid-Afrikaanse savannen. Ook moest er uiteraard gebouwd worden. “Hoewel ik geen enkele architectenervaring heb, maakte ik een prachtige schets en een lokale aannemer en architect hebben mijn tekening vrijwel letterlijk overgenomen.” ‘Mijn’ receptiegebouw bestond naast de receptie, uit een restaurant met keuken, twee hotelkamers en een ruimte met douches voor de kampeergasten, die al snel met groepen neerstreken. Dat was onze start en snel er na zouden twee bungalows gebouwd gaan worden.”

Die laatste investering kon vrijwel geheel betaald worden uit de eerste winsten. Kuducamp had zijn eerste bungalows in 1999. In dat jaar ging Kees van Wissen met vrouw en drie dochters ‘zijn’ park bezoeken. Hij was er toen zelf ook al twee jaar niet geweest en was ook zelf verbaasd over de grootte van de bomen en struiken, het vele groen, de kleurige bloemen en ook de prachtige vogels, die de kleurenpracht ook wel wisten te waarderen. Het werd voor het gezin Van Wissen de vakantie van hun leven en uiteraard hebben ze het er nog altijd over. De kinderen zijn weliswaar nog niet terug geweest, maar dat zal er spoedig van gaan komen.

Nog drie jaar later was het park een waar bungalowpark geworden. In die jaren is alle winst gebruikt voor het verder uitbouwen van het park. “Helemaal eens met die opzet was ik toen niet altijd; ik wilde eigenlijk mijn geld wel weer een keer terug zien. Dawson wilde echter maar verder investeren, zonder dat hij me precies aangaf, welke redenen hij daar voor had. We ontdekten trouwens nog iets. Op een bepaald moment had Dawson voldoende geld om terug te betalen en pas toen ontdekten we, dat het helemaal niet toegestaan was om harde valuta te kopen en te transfereren naar Nederland.”

Geldzaken
“Dat was toch wel even een vreemde gewaarwording en ik bedacht toen ook dat ik mijn geld wellicht nooit meer terug zou zien. Dawson vond echter alsnog ene oplossing. Doordat hij inmiddels twintig mensen in luxe bungalows onder kon brengen, kon hij –eindelijk- zaken doen met grotere touroperators. Eentje ervan was het Nederlandse bedrijf Sawadee. Die had al diverse keren met kleinere groepjes gebruik gemaakt van de accommodatie op Kudu en was zeer tevreden over de service en de locatie. Echter, zij reisden in de regel met groepen van 16 tot 24 mensen en Kudu was altijd net even te klein. “Nu voldeden we geheel aan hun eisen. Inmiddels betalen enkele Europese touroperators hun boekingen voor Kudu-park op een bankrekening in Nederland en zo komt toch, weliswaar vele jaren na de eerste investering, ons geld terug.”

Goedlopend
Bovendien ziet Kees door deze boekingen en betalingen ook, hoe de zaken in Tanzania lopen. “Eigenlijk wist ik dat langzamerhand wel, mede door wat er allemaal gebouwd is in slechts zes jaar operationeel bedrijf. Tijdens mijn laatste bezoek in mei dit jaar deed mijn ‘zoon’ me wederom versteld staan. Hij vertelt wel veel, maar houdt ook van verrassingen. Inmiddels heeft hij ook het tweede deel van de grond van zijn oom over kunnen nemen en ook daar iets heel moois van gemaakt. Uiteraard voelt dit park een beetje aan als mijn eigen bedrijf. Zonder de eerste investering uit Nederland had dit nooit opgebouwd kunnen worden, maar het meeste werk is toch in Tanzania verricht.

Lonely Planet
Kees van Wissen: “In de nieuwste uitgaven van zowel de Bradt-guide Tanzania van Philips Briggs als in de nieuwste Lonely Planet Guide wordt ‘mijn’ park genoemd met alleen maar positieve woorden. Als je verder bedenkt, dat er alleen maar parken in staan, die al veertig jaar of langer bestaan, dan is dit ook een succes van de eerste orde.”
Ook de eerste Edammers zijn op bezoek geweest, waaronder de familie IJsselmuiden, het burgemeestersechtpaar dat nog steeds in Volendam woont. Maar ook diverse stagiaires uit Edam-Volendam en omgeving hebben hun weg gevonden naar Karatu.

Veilig land
“Zoals gezegd, een van de redenen van mijn investering was niet alleen om Dawson te helpen, maar het achterliggende doel was om mensen in de derde wereld te helpen. Ook in dat doel ben ik ruimschoots geslaagd. Meer dan dertig gezinnen uit Karatu hebben een beter leven door hun werk in Kudu Campsite en dat ze er blij mee zijn is ook goed te merken, als ik zelf door Karatu wandel en eigenlijk vrijwel geen huis voorbij kan lopen zonder uitgenodigd te worden voor een kopje thee. Liever hebben zo nog dat je gelijk mee komt eten, want gastvrij zijn de Tanzanianen zeker. Het is een veilig land, met mensen die respect voor elkaar hebben.”

Bijzondere president
“De eerste president Nyerere heeft de mensen iets geleerd, iets we ze nooit meer zullen vergeten. In Tanzania leven vele totaal verschillende stammen. Er was ooit wel strijd, al was dat nooit zo heftig, als we in andere delen van Afrika zien. Nyerere zei altijd, we zijn allemaal Tanzanianen en we mogen leven in dit land waar we willen, met respect voor elkaar. Dat is ook gebeurd. Dawson en zijn familie komen uit het Kilimanjaro gebied en zijn neergestreken in een dorpje, waar heel andere stammen woonden. Nooit heeft dit problemen gegeven, de mensen gaan prettig met elkaar om; daar kunnen vele landen nog iets van leren. Tijdens mijn bezoeken ben ik ook met verschillende stammen in aanraking gekomen. In mei was ik te gast bij de Masai en heb tussen de mensen geleefd en ook daar zou ik een heel verhaal van kunnen schrijven. Misschien een volgende keer…”

Slot
Op de valreep meldt Kees ons nog dat hij is uitgenodigd voor de bruiloft van Dawson. “Hij gaat de geplande trouwdag zelfs uitstellen omdat ik absoluut niet weg kan in de drukke november en december maanden. Het wordt een speciale happening met honderden bezoekers. En een bijzonderheid is dat er getrouwd wordt met koets en paard. Die paarden zijn afkomstig van een Duits stel dat vanuit Zuid-Afrika naar Tanzania is getrokken en daar is blijven hangen. Paarden kennen ze in het geheel niet en een koets nog minder.”