Volendamse tennisnomade Jasper Smit bereidt zich in Hoorn voor op trip naar Australië

Volendamse tennisnomade Jasper Smit bereidt zich in Hoorn voor op trip naar Australië
Tennisser Jasper Smit creëert zijn eigen unieke atlas. Al vijf jaar sprokkelt de 25 jarige Volendammer - deze week actief op het Sanaderm-toernooi in Hoorn - overal op de globe punten voor de wereldranglijst bij elkaar. Het verhaal van zijn carrière vertelt zich 'zappend' van vlaggetje naar vlaggetje op de wereldbol.

1581,4 km: Terrassa (Spa)
„Mijn eerste buitenlandse toernooi, nu vijf jaar geleden. In Nederland had ik net twee A toernooien gewonnen, ik wilde wel eens kijken hoe het internationaal zou gaan. Op de bonnefooi naar Terrassa in de buurt van Barcelona. Achteraf was het een soort van vakantie. Ik wist van niks. Was al drie dagen voor de kwalificaties aanwezig. Was er nog geen hond te bekennen op het park. Die kwalificaties zullen hooguit een rondje of twee zijn, gokte ik. Maar twee uur voor de inschrijving stopte het ene na het andere busje vol tenissers bij het park. Het schema voor de kwalificaties was met 128 deelnemers helemaal gevuld. Ik lag er snel uit. Welkom in de echte wereldl"

301,8 km: Löhne (Dui)
„Spanje was achteraf niet de beste plek om te beginnen, en zeker niet op gravel. Toch heb ik daar de basis gelegd om het écht internationaal te proberen. Ik won er van een jongen die 650 stond op de wereldranglijst. 'Dat kan ik ook', dacht ik. Ben ik met studeren gestopt - actuariële wetenschappen - en tennisprof geworden. Mijn eerste punten voor de wereldranglijst heb ik vervolgens in Löhne gehaald. Haalde ik de kwartfinales van het satellite. In Nederland lukte dat in diezelfde periode ook. Vond ik toen doodgewoon. Terwijl het eigenlijk een uitzonderlijk goed begin was; zo gemakkelijk is het me daarna niet altijd meer gegaan."

7748 km: New Orleans (VS)
„De eerste keer dat ik in de Verenigde Staten tenniste. Een heel erg mooie stad, vooral Bourbon Street. Voor Katrina tenminste, nu schijnt er weinig meer over te zijn. Amerika is een land waar ik toch al graag ben. Kijk tennissen is werk, dan heb je niet de tijd om als toerist rond te hangen, maar écht vakantie vieren in Amerika doe ik graag. New York is schitterend bijvoorbeeld. Anders dan alle andere steden. Die stad dringt echt in al je zintuigen door."

5722 km: Abudhabi (VAE)
“De hoofdstad van de verenigde Arabische Emiraten. Ben ik in januari 2002 geweest. Was geen goede keus in de jacht op punten. Aan het begin van het jaar, zijn de satellites en futuretoernooien altijd heel sterk bezet. Gaat iedereen vol goede voornemens direct de toernooien af, terwijl er juist dan niet zo heel veel toernooien zijn. Krijg je enorm sterke velden van. Voor mij viel er in elk geval niet veel te halen, in allebei de futuretoernooien lag ik er snel uit. Zonde van het geld en de tijd. Zeker omdat er verder niks, maar dan ook helemaal niks te doen was. Geen kroegen, geen leuke restaurantjes en geen cultuur. Alles is er nieuw en extreem schoon. Heel klinisch. En zo zijn al die oliestaatjes. Koeweit, Qatar en Dubai: allemaal hetzelfde. En peperduur bovendien."

5079 km: Lagos (Nig)
„Hoogtepunt en dieptepunt tegelijk. Ik won er mijn eerste future, eind 2004. Maar het is met afstand de meest verschrikkelijke plaats waar ik ooit ben geweest. Drie lange weken in hetzelfde smerige hotel zat. Er was niks te doen en de straat mocht je niet op. Levensgevaarlijk: Aan de andere kant van de stad waren ze aan het knokken. Burgeroorlog, dat kon je zo'n beetje live volgen op televisie. Dat ik in week drie het derde toernooi won, was een mirakel ik was zwaar ziek geworden. Ook omdat je er niet normaal kon eten. ik ben niet kieskeurig, maar het enige wat er te krijgen was, was kip en rijst. In de finale stond ik met koorts op te baan. Ik was niet eens blij wilde alleen maar naar huis."

12005 km: Santiago (Chili)
“Sportief ook geen hoogtepunt, weer het januariverhaal. Ik blijf liever thuis in die periode om te trainen, maar ik kon er nu vrij goedkoop heen, zat toch al in Amerika. En ik kon er bij een tennisvriend slapen, Juan Ignacio Cerda. Die heb ik in Thailand ontmoet, met hem heb ik heel vaak samen gedubbeld. Hij is nu gestopt. Doodzonde, want ik kon het goed met hem vinden. Zuid-Amerika viel me overigens honderd procent mee. Ik had een puinhoop verwacht, maar Santiago deed me nog her meest denken aan een Italiaanse stad. Vrolijke chaos. Al is dat niet overal zo. Mexico City was wat dat betreft een dieptepunt. Zo vreselijk smerig. Als je daar je neus snuit komt er echt 'zwart' uit. Roken lijkt me bijna gezonder dan daar wonen."

5250 km: Kish (Iran)
„Een eiland voor de kust van Iran. Via Dubai mag je er zonder visum in. Het is vaak een heel geregel om ergens te komen, maar je wordt er enorm handig in. Op tickets kun je veel besparen als je de weg weet op internet. Voor de sfeer hoef je niet naar Kish. Zand en een paar hotels, verder is er niets. Maar ik kon er twee futures spelen en ik kwam zonder kwalificaties in het hoofdtoernooi; van een challenger. Stond ik 410 op de wereldranking. Jammer genoeg moest ik meteen tegen de als eerst geplaatste, lag ik er in de eerste ronde uit. Dat gebeurt me steeds als ik eindelijk eens in een challenger zit, ik loot steeds een geplaatste speler." 

0 km:. Volendam
“Thuis, de plek waar ik steeds weer naar terugkeer. Toch ben ik geen échte Volendammer in de zin dat ik niet buiten de Dijk en het dorp kan. Heimwee ken ik niet, anders houd je dit leven niet lang vol. Ik weet dat er meer is in de wereld. Ik zie me later ook niet in Volendam wonen, heb bijvoorbeeld een vriendin in Nijmegen. Ik heb een gemakkelijk karakter, pas me vrij eenvoudig aan de omgeving aan. Op reis heb ik genoeg aan een paar boeken, mijn laptop, een overvolle Ipod met 4000 nummers en vooral aan mezelf."

24,7 km: Hoorn
„Ik heb er nog drie jaar bij Juliana competitie gespeeld. En er waren altijd heel veel toernooien en in Hoorn:. Een ranglijst toernooi dichter bij huis bestaat er niet. Prima gelegenheid om nog even wedstrijdritme op te doen. Dat is ook de reden dat ik nu aan Sanaderm meedoe. Een echt toemooigevoel heb ik alleen niet met zo'n klein schema. In feite duurt het maar een paar dagen. Van donderdag tot en met zondag. Moet ik alleen wel de finale halen.”

16567 km Melbourne (Aus)
„Mijn verste trip tot nu toe. Ik vertrek volgende week, speel dan een serie toernooien in Australië, Tasmanië en Nieuw Zeeland. Ik heb hoge verwachtingen. Het zijn daar mijn omstandighedew mooi weer en altijd spelen op hardcourt. Het wordt de start van een allesbepalend jaar. ik ben behoorlijk teruggezakt op de ranglijst, sta laag in de 500. Het doel is om minstens tweehonderd plaatsen te stijgen. Anders stop ik er mee, ga ik weer studeren. Zin om doelloos de wereld rond te reizen, heb ik niet."