Vader
Bron: BZN Weblog op NHD
Vader
In de auto, onderweg naar onze concerten, halen we met elkaar graag herinneringen op. Zoals aan het feestje dat we gaven toen ’Mon Amour’ op nummer één in de hitparade kwam. ’s Middags vloog er een reclamevliegtuigje over met de tekst ’BZN No. 1’. De vader van Jan Keizer zong die avond Italiaanse liedjes, en ook mijn vader bracht zijn befaamde lied over de tien kleine negertjes ten gehore. De vader van Jack Veerman was toen helaas al overleden. Later stierf de vader van Jan Keizer, en die van mij ook, in 1984.
Ik weet nog goed, we hadden ’s middags de hoesfoto van het album ’Reflections’ gemaakt. Op de terugweg ging ik nog even bij mijn vader langs, die alleen woonde na de scheiding met mijn moeder. Toen ik weer thuis was, werd ik prompt gebeld door de buren. Zij vertelden dat mijn vader dood op de grond lag. Ik ging meteen terug en vroeg de dokter, die er al was, om nog eens te reanimeren. En nog eens. Tevergeefs.
Mijn vader was een eenvoudige fabrieksarbeider, die samen met mijn moeder elf kinderen groot moest brengen. Meer dan een fiets heeft-ie nooit bezeten. Wij kenden thuis weinig weelde, maar wel veel hartelijkheid en gezelligheid. Door het succes van BZN werd mijn vader plotseling iemand. Hij was in één klap geen nummer meer in de Edamse fabriek waar hij werkte.
Nadat ik mijn eerste autootje had gekocht, vroeg mijn vader dikwijls of ik met hem even over de Dijk wilde rijden. Als hij dan een bekende zag, riep hij door het open raampje: ’Van mijn kind hoor!’, wijzend op de auto en vervolgens naar mij. BZN was alles voor hem.
Ik ben blij dat hij nog een aantal jaren van ons succes heeft kunnen genieten. Het nummer ’Vader’ heeft daarom een hele speciale betekenis voor mij.
JAN TUIJP
Klik hier voor het volledige weblog op www.nhd.nl
Ik weet nog goed, we hadden ’s middags de hoesfoto van het album ’Reflections’ gemaakt. Op de terugweg ging ik nog even bij mijn vader langs, die alleen woonde na de scheiding met mijn moeder. Toen ik weer thuis was, werd ik prompt gebeld door de buren. Zij vertelden dat mijn vader dood op de grond lag. Ik ging meteen terug en vroeg de dokter, die er al was, om nog eens te reanimeren. En nog eens. Tevergeefs.
Mijn vader was een eenvoudige fabrieksarbeider, die samen met mijn moeder elf kinderen groot moest brengen. Meer dan een fiets heeft-ie nooit bezeten. Wij kenden thuis weinig weelde, maar wel veel hartelijkheid en gezelligheid. Door het succes van BZN werd mijn vader plotseling iemand. Hij was in één klap geen nummer meer in de Edamse fabriek waar hij werkte.
Nadat ik mijn eerste autootje had gekocht, vroeg mijn vader dikwijls of ik met hem even over de Dijk wilde rijden. Als hij dan een bekende zag, riep hij door het open raampje: ’Van mijn kind hoor!’, wijzend op de auto en vervolgens naar mij. BZN was alles voor hem.
Ik ben blij dat hij nog een aantal jaren van ons succes heeft kunnen genieten. Het nummer ’Vader’ heeft daarom een hele speciale betekenis voor mij.
JAN TUIJP
Klik hier voor het volledige weblog op www.nhd.nl