Het grote koninginnegevoel

Het grote koninginnegevoel
De laatste klanken van Henk de Lange's 'Mooi Edam' waren nog maar net weggedreven, toen de komst van de koningin werd aangekondigd. Vlaggetjes wapperden, een voorzichtig applaus klonk en vanaf de Prinsenbar stoep riep iemand hard "Dag Koningin!" De koningin zelf knikte vriendelijk, nam zelfs een bloemetje in ontvangst en liep weer door. Op de Kaasmarkt werd de bel geluid, even een rondje gelopen en door ging de stoet richting noordkant van Edam om het programma via Volendam te vervolgen.

Het korte bezoek was evenwel een hoogtepunt voor veel Edammers en zeker voor de medewerkers van de kaasmarkt, een kroon op het werk. De markt ging woensdagmiddag gewoon door alsof er niets aan de hand was geweest, al kon je de trots op de gezichten van de vrijwilligers aflezen.

De dag zelf was rustig begonnen. Tussen het raadhuis aan het Damplein en de Kaasmarkt werden twee rijen dik hekken geplaatst. Daardoor ontstonden er drie stromen wandelaars, waarvan sommige alle drie de mogelijkheden uitprobeerden. De middelste route bleek het prettigst te lopen. "Als een koningin", riep iemand.

René Uitentuis inspecteerde om 11 uur al even het traject. "Mijn dochter Emma mag straks een bloemetje overhandigen aan de koningin. Ik moet toch even weten of ik wel met haar bij het stadhuis kan komen." Groenteboer Gerard Visser zag zijn straat alweer afgezet; niet echt bevorderlijk voor de omzet. "In dit geval vind ik het helemaal niet erg. Dit is echt bijzonder."
Edwin Wiersema, eigenaar van eetcafé De Beurs, grapt even later dat hij de koningin al op de koffie heeft gehad, als Ada Oosterman, p.r.-medewerkster van de Stichting Kaasmarkten, het parkoers goed in haar opneemt.

De komst van de koningin is op dat moment nog een kleine drie uur verwijderd. "Wat een poespas voor tien minuten", verzucht een Edamse, fiets in de hand. "Ik heb begrepen dat er 80 man beveiliging mee komt, wat zal dat allemaal niet kosten."