Emile Karregat met unanieme raadssteun geïnstalleerd

Emile Karregat met unanieme raadssteun geïnstalleerd
Het zat ergens ver achter in zijn hoofd dat het moment kon komen, dat Emile Karregat naar voren geschoven zou worden als kandidaat-wethouder. Vorige week donderdag werd de VVD-er daadwerkelijk geïnstalleerd, met (net als Gina KroonSombroek) unanieme raadssteun. „Dat was een mooi gebaar; dat doet me goed", aldus de 41-jarige zoon van oud-Volendam-voetballer Klaas Karregat (blubber).

In 2002 was er al eens sprake van dat Karregat het pluche van wethouder zou innemen, maar Hen Schouten trok er nog eens een periode voor uit in die rol en voor zijn partijgenoot restte de rol van fractievoorzitter. „Je houdt er rekening mee dat het een keer kan gebeuren, maar komt tijd komt raad. Zoiets moet op je pad komen. Dit keer was er sprake van een rijdende trein en dan kun je niet zomaar iemand van de straat plukken. Wim Runderkamp (VVD) en ik kwamen in beeld en toen kwamen we als VVD tot de conclusie dat ik het zelf moest doen. Dat had te maken met de inhoud van de gewenste portefeuille en praktische invulling van zaken."

Rond zijn twintigste werd Karregat lid van de liberalen. ,,lk vond Frits Bolkestein goed over komen. Wat hij zei, sprak me aan. Vervolgens word je uitgenodigd bij congressen van de landelijke VVD en zo liep ik eens voormalig minister Frank de Grave tegen het lijf. Hij vroeg of ik al iets deed in de politiek en spoorde me aan dat te gaan doen. Iets voor anderen te betekenen. Zo zie ik het wel. Als er iets mis is, of je zou iets graag anders zien, moet je zorgen dat je zelf aan de knoppen zit."

Eind '93 belde Hen de Boer hem om op de plaatselijke VVD-lijst te komen, weliswaar op een niet verkiesbare plaats. „Als burgerlid trad ik toe tot de commissies van Economische Zaken, Financiën en Sport. In '98 ging ik de raad in en in 2000, toen we toetraden tot het college, werd ik benoemd tot fractievoorzitter." De bewondering voor Bolkestein bleef. „Omdat hij dingen, die onder de bevolking leven, durft te benoemen. Ik kan niet in zijn schaduw staan, maar op kleine schaal deed ik dat bij de verbouwingen van panden in de oude kom van Edamt. Wanneer ik langs bepaalde panden liep, dacht ik hij mezelf: wat is hier gebeurd?

Men luisterde naar experts, die zondig contrasterend wilden bouwen. Maar wilde je het aangezicht behouden, moest gekozen worden voor oude stijl, voor historiserend bouwen en verbouwen. In de goegemeente proefde ik dezelfde mening, waardoor ik dat voorstelde in de raad. Er kwam weerstand van de experts, maar uiteindelijk kwam er steun van toenmalige raadsleden als Peter Veerman (CDA) en Marisa Kes (VD80) en zodoende kregen we alsnog een meerderheid. Dat zijn de leuke dingen. Je zit er voor de burger, niet ter meerdere eer en glorie van jezelf. Ik ga voor het algemeen belang, niet voor het eigen belang."

De nieuwe coalitie rest nog een levensduur van twee jaar voor de nieuwe verkiezingen worden gehouden. Het duurde maanden voordat die nieuwe formatie gepresenteerd kon worden. „CDA had ondertussen al eens flink afgehaakt en toch kwam het weer tot elkaar. Die bezinningstijd is goed geweest. Maar de ontwikkeling was best verrassend. We zijn heel praktisch omgegaan met de portefeuille-verdeling. Je hebt geen jaar de tijd om jezelf eens in te lezen in allerlei projecten en die zaken op 'hold' te zetten, je moet snel aan de slag."

„Ik wil zelf ook in deze twee jaar wel laten zien dat ik er geweest hen. We weten dat het Pius X-gebouw nog aanbesteed moet worden en juist dat aanbestedingsbeleid, het inventief inkopen, dat is een pijler van ons. Daar willen we bovenop zitten, omdat we voelen dat we daar geld kunnen besparen. Dat moet verder geprofessionaliseerd worden."

„Het coalitie-akkoord herbergt veel ambities, maar we willen niet dat de belastingen omhoog gaan. Het gaat erom de weg te vinden naar de subsidiestromen op provinciaal, landelijk en Europees gebied. Er liggen bergen geld; die moet je weten aan te boren. Kijkend naar onszelf, moeten we de burger niet op onkosten jagen. Als er geen geld is, moet je keuzes maken. Je moet zorgen dat je financieel gezond wordt én blijft als gemeente. Op dit moment zitten we op de nul-lijn."

„De eigen organisatie van de gemeente is aan het veranderen, van een sectorenmodel naar een directiemodel. Dat alles om meer klantgericht te zijn naar de burger toe. Als die om toestemming of een vergunning komt, moet je in gesprek gaan en de mogelijkheden bekijken. Niet meteen reageren van: 'dat kan niet'. Die structuurwijziging bevindt zich in een pril stadium, maar ik ga daar in mee als het bijdraagt tot een betere dienstverlening." Die dienstverlening verrichtte hij tot dusver als compagnon van broer Richard bij Karenco Verpakkingen. „Ik blijf aan het bedrijf verbonden, als niet meewerkende vennoot." Hij beseft dat hij in een geheel andere 'branche' terecht gaat komen: de politiek. ,,Je weet niet wat je kunt verwachten. Het is een onzeker bestaan, maar tevens een absolute uitdaging. Je bent het bedrijfsleven gewend en nu kom ik in de ambtenarenwereld; dat is heel anders. Het kan best zijn dat ik over drie maanden denk: hoe kom ik door die muur? Ik heb mezelf doelen gesteld en dat zou tot confrontaties kunnen leiden met de ambtenarij. Dat moet maar. Dan kom je aan heilige huisjes, maar ik ga de strijd aan."

Verkeer & Vervoer komen nu in de portefeuille van collega-wethouder Wim Runderkamp (VD80), die al Openbare Werken had en zodoende verkeersmaatregelen bedenkt en kan uitvoeren. Onderwijs is toegevoegd aan het pakket van Gina Kroon-Sombroek en dat sluit weer weer goed aan bij Welzijn en Sport. Karregat: „Dan kun je als wethouder met een compleet pakket aan de slag zonder nodeloos op een ander te hoeven wachten."

„Die twee dingen zijn naar anderen gegaan, maar ik heb er andere zaken voor teruggekregen. Onder andere subsidies, inkoop- en aanbestedingsbeleid, monumentenzorg en de zwembaden. Voor die laatste voorzie ik een toekomst waarin er door meer voorzieningen om heen te bouwen een meerwaarde komt voor onze gemeenschap, waarvan ook de regio kan profiteren."

,,Maar ik realiseer mezelf dat ik tot de verkiezingen 'maar' twee jaar heb. Ik kan er allerlei dingen bijnemen, maar dan bereik je net niks en dat wil ik voorkomen. Ik wil het vooral samen doen, dus met de andere leden van het college van B&W en de coalitie, maar zeker ook met de oppositie. Het is niet een kwestie van wij tegen zij. De oppositie komt eveneens met goede ideeën en die moet je zeker meenemen."