Kees de Boer 'Piepjong'

Kees de Boer 'Piepjong'
In de rubriek Dit is mijn club komen verenigingsmensen aan bod, die dromen van klinkende overwinningen van hun clubje en die wakker liggen van pijnlijke – en altijd onverdiende natuurlijk – nederlagen. Deze week Kees ’Piep’ de Boer. De zeventigjarige Kees regelt al een halve eeuw de indeling van de wedstrijden, regelt en ontvangt het arbiterskorps en heeft wel zo’n miljoen bakkies thee gezet voor in de rust. Als we met Kees praten over de achterliggende vijftig jaar bagatelliseert hij zijn bijdrage: „Ach, het was eigenlijk zo (ge)Piep(t).”

Het was even wennen dat het vertrouwde silhouet van Kees ’Piep’ de Boer niet meer rondwaarde in de catacomben van de amateurtak van Volendam. Want wie een vlaggetje moest hebben om als lijnrechter te fungeren, thee voor in de rust wilde én de zekerheid op welk veld de geliefde hobby voetbal kon worden uitgevoerd, meldde zich bij ’Piep’. Nee, als ’Piep’ er niet was, wist je één ding zeker: voetbal afgelast!

„Mijn vrouw Aal is drie jaar geleden ziek geworden en daardoor ben ik niet meer op het complex aanwezig. Vorig jaar is ze overleden. Het was een engel”, vecht de man voor wie voetbal nog altijd religie is tegen zijn tranen. „Ik heb een nieuwe heup en ben op dit moment herstellende van de operatie. Ik hoop feitelijk op een scootmobiel. Als ik die heb is het onmiddellijk vol gas richting het Volendamcomplex.” Buitenstaanders konden niet begrijpen dat Kees naast zijn ’baan’ bij Volendam er ook nog een vaste werkkring op na hield en daarnaast nog de vaderrol vervulde in een gezegend gezin met drie kinderen.

„Dankzij mijn vrouw heb ik dit allemaal kunnen doen. Zij was hemels. Onze zoon Henk voetbalde in een vriendenteam van de zondagamateurs. Het hele team verzamelde zich altijd bij ons thuis. Mijn vrouw vertroetelde ze. Ooit heb ik een fietsenschuur laten bouwen. Die werd onmiddellijk door onze drie zoons in beslag genomen voor teambijeenkomsten. Het was er wekelijks bal. De hele schuur heeft nog niet een ventieldopje gezien…” lacht Kees breed.
Nog altijd is hij actief voor de club waar hij erelid van is. De tafel ligt bezaaid met schema’s als wij Kees ontmoeten. Van een computer weet hij dat die met de letter ’c’ begint. Verder heeft hij er niets mee. „Elke week maak ik het wedstrijdschema voor zo’n tachtig teams. Deel de kleedkamers in en zoek daarbij ook nog zo’n vijftien scheidsrechters”, laat de man, die wel zo’n tweeduizend uur stak in de bouw van de nieuwe catacomben, weten. Wie in Volendam de weg vraagt naar Kees ’Piep’, wordt eerst naar het Volendamcomplex verwezen en bij afwezigheid daar, doorverwezen naar zijn verblijf waar hij de afgelopen vijftig jaar voornamelijk de nacht doorbracht.