Bulgaarse Petrov na veertien jaar terug in Edam - Weer een toekomst dankzij ingrijpende operatie

Bulgaarse Rosen Petrov na veertien jaar terug in Edam - Weer een toekomst dankzij ingrijpende operatie
Rosen Petrov is terug in Edam, de plaats waar hij in 1994 onderdak vond bij Cor Wouda. Rosen kwam vanuit Bulgarije naar Nederland vanwege een ernstige handicap aan zijn gezicht. Het opereren van een dubbele hazenlip, open gehemelte en een ver uitstekende bovenkaak was in Bulgarije niet mogelijk. De zware gezichtsoperatie werd uitgevoerd in het VU-ziekenhuis.

Eigenlijk had hij nauwelijks een toekomst, in Bulgarije kon de ingrijpende operatie niet worden uitgevoerd. „De doktoren wisten niet wat te doen", legt hij veertien jaar later uit. Zijn ouders hadden afstand van hem gedaan en hij woonde in een weeshuis. Weinig herinnert er aan het mismaakte jongetje waar zijn ouders geen raad mee wisten. Dat hij geopereerd is, is nog altijd wel te zien. Maar veel meer valt zijn vlotte, jongensachtige verschijning en de open blik in zijn ogen op.

Wouda: „Ik was indertijd in zijn stad, Sofia, en had er contact met een arts. Later ontmoette ik hem in het weeshuis. Juist omdat hij zo'n speciaal geval was, is het gelukt om Rosen naar Nederland te halen. Hij werd hier eerst onderzocht en vervolgens is hij aan zijn kaak geopereerd en volgde plastische chirurgie. Een ingrijpende operatie. Via tandarts Nico Jongsma is ook zijn gebit onder handen genomen. juist omdat het om een heel speciale en ingewikkelde operatie ging, is het geld daarvoor op tafel gekomen."

Vrienden
Daarna is hij op de Nieuwe school in Edam gekomen. „Nee, ik sprak geen Nederlands, maar ik heb wel vrienden gemaakt." Daarom vindt hij het ook belangrijk om nu weer in Edam te zijn, en al die mensen van toen opnieuw te ontmoeten. Rosen die aanvankelijk Petrov als achternaam had, werd geadopteerd door de Amerikaanse familie Klepel. Sindsdien is zijn naam Rosen Klepel. Hij heeft er de high school doorlopen en is sinds drie jaar lid van een team dat weeskinderen in de Oekraïne begeleidt. En nu is hij op vakantie in Nederland. Rosen is 23 en zijn grootste wens was om de mensen te ontmoeten die hem in 1994 hebben geholpen, zoals het medisch team van de VU en de kinderen van de Nieuwe School in Edam. Dat is inmiddels gebeurd. Afgelopen zondag kwamen alle leerlingen uit die tijd, professor Wiebe Mulder van de VU en tandarts Nico Jongsma in café de Harmonie bijeen voor een nieuwe ontmoeting met Rosen, die weliswaar geen Nederlands spreekt, maar wel uitstekend Engels.

Hij kwam op 12-jarige leeftijd in Amerika, in New York terecht. Amerika was 'totally different' zoals hij het omschrijft, en de wolkenkrabbers 'shocking'. Maar nu wil hij terug naar zijn roots om zelf te gaan werken aan de opvang van wezen, en anderen dat te leren. Maar ook om zijn ouders te leren kennen. In 1994 hadden zijn ouders toestemming voor zijn adoptie gegeven. Hij vindt het vooral belangrijk om de vaders er ‘family value’ bij te brengen, zodat er niet meer zoveel wezen zullen zijn. Ook in Bulgarije is dat een groot probleem. Er worden wel kinderen geadopteerd, maar dat gaat gepaard met veel administratieve problemen. Wouda heeft indertijd gezien hoe kinderen er noodgedwongen in riolen en verwarmingspijpen leven. „Inmiddels is er een programma voor opvang in Kiev (Oekraïne), daar zijn al geen straatkinderen meer."

Sociaal werker
Rosen werkt als sociaal werker in een internationaal team in het weeshuis Key of Hope. De jongens leren er lassen en autorijden en de meisjes naaien. „We leren ze te werken." Omdat er veel geld nodig is voor de opvang van wezen en kinderen die door hun ouders zijn afgestaan, gaat hij regelmatig naar Amerika om lezingen te houden. Dat levert veel financiële steun op. Daarnaast gaat hij zelf leren omdat hij timmerman wil worden. „Dat kan ik dat op mijn beurt weer aan anderen leren. Een zakenman in Amerika zei dat je eerst jezelf moet helpen alvorens je anderen kunt helpen." Veel wezen vinden op dit moment geen werk, en dat betekent dat ze vaak crimineel worden en dat veel meisjes in de prostitutie belanden. Ook het aantal zelfmoorden is hoog. Handig op de computer is hij al, zo maakte hij een presentatie over Kry of Hope. In zijn eigen toekomst ziet Rosen Klepel een gezin met twee kinderen en twee adoptiekinderen.