Het engeltje van Jan Tuijp
Jan Tuijp lijkt een engeltje op zijn schouder te hebben. Vorig jaar ontsnapten de Volendammer en zijn vrouw Mary aan de dood bij een auto-ongeluk in Griekenland. Afgelopen week beleefde hij weer angstige momenten. De voormalige BZN-bassist en vlieginstructeur kreeg een klein hartinfarct. „Ik was bang dat ik het ziekenhuis niet meer zou uitkomen", vertelt hij vanaf de bank van zijn woning in Volendam.De 61-jarige muzikant begrijpt het nog steeds niet. „Ik leef heel gezond, loop iedere dag hard, let op wat ik eet en leef stressloos. Nooit eerder heb ik klachten gehad. Nu kon ik vanuit de wachtkamer niet eens meer achter de huisarts aanlopen toen ik aan de beurt was."
Jan werd met spoed per ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis in Purmerend. „Tijdens die rit flitste mijn hele leven aan mij voorbij. Na vier uur op de hartbewaking te hebben gelegen, leek alles goed in rust. Eenmaal op de verpleegafdeling ging het mis."
„Mijn kinderen waren op visite en ineens kreeg ik weer die enorme pijn op mijn borst. Voor ik het wist stonden er een heleboel verplegers rond mijn bed, kreeg ik een spuitje onder mijn tong om zo mijn aderen te verwijden, hoorde ik druk gepraat en het lawaai van rijdende ziekenhuiskarretjes."
Vanaf dat moment weet Jan het niet meer precies. „Ik zag de ogen van de verpleegster en voelde dat zij tegen mijn wang sloeg. Ik moest erbij blijven, maar ik kon niets meer zeggen. "
Jan is vorige week in de VU gedotterd. „De vernauwing zat op een lastige plek, maar de arts heeft een stent kunnen plaatsten. De erfelijke belasting heeft mij volgens de cardioloog te pakken gekregen. Mijn vader 57 toen hij overleed."
Nu voelt Jan zich als herboren. „Toen ik het ziekenhuis uitliep, kon ik wel dansen van geluk. Wat een heerlijk gevoel! Ik hoor er weer bij, dacht ik. Want eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat ik ooit nog hier terug zou komen in Volendam. Ik heb op een bepaald moment echt gedacht dat ik het niet zou overleven."
Nu ziet Jans kransslagadersysteem er volgens de arts weer goed uit. „Hij gaf mij een achtenhalf. Volgende week moet ik nog worden gekeurd en dan kan ik hopelijk meteen weer de lucht in. Gelukkig. Want ik zou er niet aan moeten denken dat ik nooit meer zou kunnen vliegen."