Bericht van Kees Tuijp uit Slowakije
Kees tuijp, stuurde een mailtje naar de Nivo. Hij woont ongeveer 25 km van de grens van Oekraïne in een klein dorpje in Slowakije en probeert er van zijn drank- en drugsverslaving af te komen.Berichtje van Kees kreeg enkele oranje slingers opgestuurd die hij heeft opgehangen in de tuin naast zijn woning. Hij schrijft o.a.
"Het bevalt niet hier en ik voel me vaak eenzaam en alleen. Ik mis Volendam, vooral zoals maandag tijdens de wedstrijd Denemarken-Nederland. Ik weet dat dan bekenden en familie bij elkaar zitten of gezellig op de dijk. Maar ik weet ook, na een keer of acht opgenomen te zijn geweest bij de Brijder, Alkmaar en een jaar Parnassia dat ik niet sterk genoeg ben om me daar tussen te begeven. Want dan trek ik het niet meer.
Ik zit hier in een klein dorpje waar niemand Engels of Duits kan. Ja, enkele woorden maar meer ook niet. Als ik in Volendam op bezoek ben, help ik mee in het Missiehuis waar vele Volendammers hun spullen brengen die ze niet meer nodig hebben. Maar als ik dan terug ga, moet ik wel de dijk ontlopen, waar ik voordien m'n middelen voor nodig had. Als ik het ontlopen moe word is het tijd om te vertrekken. Zo ben ik aldoor op de vlucht. Als ik terug ga naar Slowakije, zoals de laatste keer, heb ik meer dan honderd paar goede loopschoenen meegekregen en wat broeken en shirts. Die maak ik dan schoon en stop in plastic tassen met de maat erop geschreven. Ik rij dan naar het centraal station hier in Praag, Brno, Krakow, Warzawa, Bratislava of Iviv en geef die dan aan verslaafden en zwervers. Wanneer ik dan los ben en ook hier weer met mezelf vast loop, dan rij ik weer terug naar Volendam.
Wie serieuze plannen heeft om ook te stoppen met drugs en drank, en dit al vele malen geprobeerd heeft maar het niet lukt omdat dit in je oude omgeving er moeilijk is in het begin heeft hier in Slowakije een goede kans van slagen. De deur staat altijd open voor mensen die een poging willen wagen. Maar je moet er zelf ook achter staan en sterk zijn. Ik ben iedere twee maanden in Volendam. Zo kan degene die geïnteresseerd is zo meerijden voor niets en 2 maanden later weer terug. Er zijn geen kosten voor inwoning, de lamp brandt toch, alleen de boodschappen zijn voor gezamenlijke rekening. Voor mij is het dan ook leuk want dan heb ik aanspraak. De deur staat altijd open voor mensen met problemen.
Een mailtje kun je sturen naar: ikahoy@gmail.com of naar keesdemuis@live.com