Buiten spelen, een belevenis
Wethouder Kroon-Sombroek gaf gisteravond tijdens een drukbezochte informatiebijeenkomst uitleg over het speeltoestellenbeleid in de gemeente.
De belangrijkste verandering is het structureel aanpakken van speelplekjes voor kinderen van 0 tot 12 jaar. Geen verdwaalde wipkippen meer op een strookje groen, maar grotere, uitdagendere en leukere toestellen op een veilige plek. Op maximaal 400 meter afstand moet ieder kind op zo'n speelplekje kunnen spelen.
De speeltoestellen moeten aan extreme veiligheidseisen en -voorschriften voldoen (bijna niet leuk meer), en het lijkt wel alsof deze normen het uitgangspunt zijn geweest voor het bepalen van het beleid. Maar goed, het levert de kinderen in ieder geval meer speelplezier op. De toestellen zijn prachtig, maar echt origineel en verrassend qua ontwerp en vormgeving zijn ze niet.
De gemeente heeft een sterk plan geschreven; een goede investering voor onze kleinste bewoners en, ook niet onbelangrijk, het langetermijnbeleid ziet er goed uit.
Alle katten blij!
De ondergrond bleek het grootste discussiepunt van de avond (het besluit is al genomen door de gemeente, inspraak is jammer genoeg niet meer mogelijk). Er is gekozen voor een grofkorrelige zandondergrond. Alternatieven als kunstgras, rubber tegels en houtsnippers hebben het om verschillende redenen niet gehaald. De belangrijkste reden lijken de hoge kosten te zijn. Ook jammer. Alle katten uit Edam en Volendam kunnen nu ongegeneerd poepen en plassen in megakattenbakken. Dat kinderen van buiten spelen vies worden is geen enkel probleem, maar poep, nee bedankt.
Sommige ouders kwamen met goede suggesties. De grote speeltuin langer open, (financiële) participatie van bewoners om een andere ondergrond te bekostigen, het inzichtelijk maken van het onderhoudsproces van het zand etc. Ook was er voldoende samenspraak tussen de gemeente en de bewoners over de keuze van de toestellen en de locaties. De gemeente heeft een terugkoppeling beloofd.