Afscheid van Engele Wijnsma (foto)

Het was aan het begin van deze nieuwe eeuw dat er in Halfweg-Zwanenburg bij predikant Engele Wijnsma een brief op de mat viel. Een brief die zijn leven voor de komende 10 jaar behoorlijk zou gaan beïnvloeden. In dit schrijven werd hem uit de doeken gedaan dat men in Edam verlegen zat om een actieve en jonge predikant die bij machte zou zijn om de kerk figuurlijk, maar ook in letterlijke zin, weer op de kaart te zetten binnen de Edamse gemeenschap en er omheen. De Beroepingscommissie, van wie het schrijven uitging, meende met Wijnsma een uitgelezen kandidaat op het oog te hebben die naast eerdergenoemde zware taak, ook het begeleiden van de fusie tussen een drietal geloofsstromingen binnen Edam goed aan zou kunnen. Of dit nu in 2011 inderdaad het geval mag worden genoemd laat ik graag aan anderen over, maar een feit is dat Engele Wijnsma in Edam het stof meerdere keren heeft doen opwaaien. Iets waar kranten als de Stadskrant van smullen. Afgelopen vrijdagmiddag spreken wij elkaar weer na 12 maanden, ditmaal in de hulpkerk in de Grote Kerkstraat.

[caption id="attachment_41181" align="alignnone" width="310" caption="Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl"][/caption]

Jouw accent is lastig thuis te brengen
Is dat zo? Ik ben geboren in Tytsjerksteradiel en je kunt mij dus een echte ‘diepfries' noemen. Och Fryslân, mijn heitelân, ik heb er mooie jaren doorgebracht.

Welke weg heb je afgelegd voordat je predikant was?
Zoals gezegd ben ik geboren in Tytsjerksteradiel, maar het grootste deel van mijn jeugd bracht ik door in Veenwouden. Mijn vader was begrafenisondernemer. Al snel werd duidelijk dat ik vrij goed kon leren. Het ging mij allemaal makkelijk af. Uiteindelijk raakte ik op het gymnasium in Dokkum. Na Dokkum kwam het stedelijk gymnasium in Leeuwarden op mijn pad en hierna volgde theologie in Groningen en Amsterdam. Ik heb er uiteindelijk 9 jaar over gedaan voordat ik mijzelf predikant mocht noemen.

Theologie heeft voor mij geen uitstraling van vroom biddende monniken
(Grinnikend het hoofd schuddend) Dat is het ook niet. Theologie is een verzamelnaam voor allerlei vormen van wetenschap, die is toegespitst op godsdienst. Joh, er zit zoveel meer in, neem bijvoorbeeld moderne kunst en geschiedenis. Het is werkelijk heel breed en inspirerend. Je kunt jezelf er helemaal in kwijtraken en ik moet toegeven dat ik na mijn studie het Bijbelse deel nog flink bij moest spijkeren,. Als predikant heb ik er vervolgens nog veel meer bij moeten leren, want dominee zijn is een ambacht dat je in de praktijk pas leert

Hoe kwam men in Edam aan de naam Engele Wijnsma?
Via internet! De Beroepingscommissie was op zoek naar een predikant die niet alleen actief was binnen de kerkgemeenschap, maar ook communicatiemiddelen gebruikte die verder dan de gebruikelijke middelen reikten. Via wat speurwerk op internet kwamen zij mijn naam regelmatig tegen en besloot men mij te benaderen. Bovendien bleek ik een predikant te zijn met veel activiteit.

Wat trof je aan in Edam?
Een vriendelijk kleine Lutherse gemeenschap, een levendige Gereformeerde gemeenschap en een voorzichtig opererende Hervormde gemeenschap. In de loop van de jaren zouden de laatste twee groeperingen steeds meer op elkaar gaan lijken.

Had je een ‘Plan de Campagne'?
Niet uitgewerkt, maar ik had in de gaten dat ik vooral de jeugd zo snel mogelijk enthousiast moest maken. De jeugd was vrij ver naar de achtergrond gedrongen en het leek mij dat als ik de jongeren weer enthousiast voor de kerk kon maken, de ouderen vanzelf weer bij zouden sluiten. Ik begon met catechisatie, organiseerde een wintersportvakantie voor de jeugd waarin ik snowboardles voor mijn rekening nam en organiseerde opvallende diensten. Ook werd er vanaf dag 1 gewerkt met de nieuwe naam Kerkgemeente. Langzaam aan verloor de Kerk haar stoffige imago.

De ouderen gingen om?
Veel wel, maar niet allemaal, hetgeen natuurlijk best te begrijpen is. Het hele kerkbeeld wat je al jarenlang voor ogen hebt wordt door zo'n jonge blaag op een brute wijze onder handen genomen. Dat is best even slikken en is het normaal dat dan instinctief de hakken in het zand gaan. Toch verdween die weerstand geleidelijk aan omdat de ouderen zagen dat de jongeren zich wel degelijk meer betrokken voelden bij de kerk en God. Men begreep dat de angst voor het verdwijnen van ‘hun eigen' kerk ongegrond bleek.

De grote omslag was de Kerk van Kaas
Zeker weten. In 2002 werd geconstateerd dat de kerktoren te lijden had van de boktor, een insect wat zich tegoed doet aan hout. Het verdelgen van deze beestjes zou € 100.000 gaan kosten en natuurlijk was een dergelijk bedrag niet beschikbaar. Wat nu? Wij besloten een actie op touw te zetten waarin een kerk van Edammer kazen de trekpleister moest worden. Mede door inspanningen van animator Ron Huber werd die actie een enorm succes. Wij haalden het landelijk nieuws en de opbrengst was zo overweldigend hoog dat er als ‘toetje' ook nog een nieuwe torenklok gekocht kon worden.

De Grote Kerk in Edam ging open
Precies. De opdracht die ik bij mijn aanstelling had meegekregen werd nu werkelijkheid; de Grote Kerk was niet meer dat grote gebouw waar je tijdens de zondagen langs wandelde. Nee, de Grote Kerk was dat gebouw waar je gerust naar binnen kon en waar altijd wel iets te doen was en waar je anderen mensen kon ontmoeten en spreken. Niet naar binnen gericht, maar naar buiten. De kerk werd door velen opnieuw in het hart gesloten. Dat bleek o.a. bij de actie Brand een Kaars voor onze Kronen na de diefstal van twee kroonluchters uit ons Godshuis.

Even wat anders; wat is de houdbaarheidsduur voor een dominee?
Tjonge, daar vraag je me wat. Sommige predikanten komen laat op gang en houden het veel langer vol dan - zeg 10 jaar - binnen een gemeente. Het hangt allemaal af van je persoonlijkheid. Ben je gemotiveerd, wil je vernieuwend opereren, ben je inspirerend, heb je talent, heb je uithoudingsvermogen, er komen allerlei factoren bij kijken. Je kunt denk ik gemiddeld uitgaan van 8 tot 12 jaar.

Welke bijzondere ervaringen kun je zo voor de geest halen?
Ik ben getrouwd in de Grote Kerk. Mijn kinderen zijn er gedoopt. Ik heb veel bijzondere mensen leren kennen. Ik heb enorm fijn met mensen kunnen samenwerken, maar ik kan ook niet ontkennen dat ik bestuurlijk tegen grenzen aan ben gelopen. Dat heeft mij ontzettend veel pijn gedaan. Een pijn die ik ook niet meer kwijt raak. Dat betreur ik ten zeerste. Maar als je beseft, dat de "dwarse" Edammers door de eeuwen heen hun meeste dominees uiteindelijk met ruzie hebben weg gestuurd, dan kom ik er genadig van af.

Bergen
De predikant in Bergen ging bijna met pensioen dus daar is men vrij vroeg op zoek gegaan naar een nieuwe dominee. Mijn naam viel een aantal keren en men nodigde mij uit voor een gesprek. Na dit eerste gesprek gaf ik hen mee dat ik geen schatbewaarder van hun kerk wilde zijn, maar iemand die de schatten wilde laten zien. Kennelijk kwam dit goed over want men bezocht hierna twee diensten van mij en was bijzonder enthousiast. ‘Het is feest bij jou in de kerk". In september 2010 brachten zij een officieel beroep op mij uit.

Wat staat je te wachten?
Een mooie kerk op een terp met een professionele musicus. Minpunt is de vergrijzing die in Bergen alsmaar toeneemt. Ruim 75% van de bevolking is boven de 50 jaar oud. Toch ben ik optimistisch. Het dorp herbergt veel kunstenaars, mensen met netwerken en invloed. Ik zal wederom proberen het religieuze besef bij jongere generaties te stimuleren. Dan volgt de rest meestal vanzelf.

Wat ga je missen?
Een warme gevarieerde gemeenschap, het stadje. Ja dat stadje waar ik in de nachtelijke uren zo heerlijk doorheen kon dwalen; ja dat ga ik ontzettend missen.

Rudi Carrell
's Avonds laat, een straatje om ....

Zondag 23 januari 2011, 10.00 uur neemt Ds. Engele Wijnsma officieel afscheid van Edam in de Grote Kerk. U bent van harte uitgenodigd persoonlijk afscheid van hem te nemen.