Indrukwekkend
Op 1 januari stonden veel mensen stil bij het leed dat exact tien jaar daarvoor is ontstaan als gevolg van een korte maar verwoestende brand in een café aan de Volendamse Haven. Herdacht werden de vele slachtoffers, waaronder de nabestaanden van de 14 overleden jongeren.Burgemeester van Beek namens de gemeente, Albert Binken, voorzitter belangenvereniging Slachtoffers Nieuwjaarsbrand Volendam, Gerard Dekkers, rector Don Bosco College en Erik Tuijp, voorzitter Stichting Slachtoffers Nieuwjaarsbrand Volendam, spraken op indrukwekkende wijze over het verdriet, de pijn en de veerkracht van Volendam.
Direct na de brand zijn enorm veel mensen in de bres gesprongen voor de slachtoffers. Hulpverleners, professioneel of particulier, overheid, instellingen en bedrijven: zij aan zij om zo veel mogelijk steun en toekomst te geven aan de slachtoffers en hun naasten.
Het is Volendam gelukt om slachtoffers daadwerkelijk en adequaat te helpen. Met zowel materiële als immateriële hulp. Hierdoor konden de broodnodige medische ingrepen worden uitgevoerd, werd jonge mensen kansen op werk aangeboden, was er concrete morele steun van vele tientallen supporters. De lokale omroep bracht maandenlang de juiste voorlichting, een ziekenhuis werd met rijkssteun binnen de kortste keren opgezet.
Veel slachtoffers hebben aangegeven dat zij vanaf dit jaar meer in de luwte willen stilstaan bij de ramp die op 1 januari 2001 plaatshad. Begrijpelijk en te respecteren.
Het leven is doorgegaan, de wonden en het enorme verdriet blijven. Het is zoals burgemeester van Beek het uitdrukte: je kind verliezen, je kind dat je zo liefdevol hebt grootgebracht en dat een heel leven voor zich had is het ergste wat je als ouders kan overkomen.
Er moet dan ook een plek en een moment blijven waarop er herdacht kan worden. Daar hebben de slachtoffers recht op. Want hoe alleen en verslagen je je ook kunt voelen door het verdriet van deze ramp, je mag er in onze gemeenschap nooit alleen voor komen te staan!
Het is vanuit deze gedachte dat de beide belangenverenigingen tot in lengte van jaren hun werk blijven doen.
Een onbaatzuchtige en indrukwekkende uiting van gemeenschapszin. Een stille steun in de rug voor al die mensen die nog dagelijks het verdriet van die bewuste onheilsnacht proberen te verwerken.
Redactie de Stadskrant