Jubileumconcert “70 jaar Liesbeth List” in Pop- en Cultuurhuis PX in Volendam

Liesbeth List bereikte 21 december 2011 de gezegende leeftijd van 70 jaar. Ter gelegenheid van dit heuglijke feit kreeg ze van theaterproducent Albert Verlinde een jubileumconcert aangeboden. Liesbeth had namelijk één grote wens: haar verjaardag vieren met haar publiek. Volendam had geluk. De allereerste try-out van haar nieuwe theatershow vond op zaterdag 7 januari plaats in het sfeervolle Pop- en Cultuurhuis PX in Volendam.

De grande dame van het chanson werd, via een bandje, aangekondigd door Albert Verlinde zelf. Ze kwam op in een oogverblindende rode creatie. Hier stond een dame met een grote persoonlijkheid. Liesbeth begon met “Non, Je Ne Regrette Rien” van Edith Piaf, gevolgd door ‘Brussel’. Het bleek dat zelfs een diva van 70 nog last van zenuwen kan hebben. Er waren wat versprekingen, de stem was soms wat onzeker bij hoge tonen en de volgorde van de liedjes nog niet helemaal duidelijk. Maar bij een 1e try-out mag dat natuurlijk. Ze deed er niet moeilijk over en het publiek al helemaal niet. Dat genoot alleen maar. Liesbeth verwelkomde vervolgens iedereen op haar feestje. Ze wilde vieren dat we er nog allemaal zijn.

Tussen de nummers door had ze nog anecdotes over hoe ze Ramses Shaffy had ontmoet (en het daarbij bijna in haar broek deed van het lachen), hoe ze in aanraking was gekomen met Mikis Theodorakis en Jacques Brel en hoe ze gevraagd was voor ‘Piaf de Musical’. Vervolgens zong ze een medley van Piaf liedjes waaronder ‘La Vie En Rose’ en ‘Milord’.

‘Zeg Me Dat Het Niet Zo Is’ van Frank Boeijen werd met veel gevoel gebracht. Naarmate de avond vorderde werd de show ook steeds beter. De zenuwen verdwenen, Liesbeth werd losser in haar gedrag, uitbundiger, vaster van toon en het zingen ging weer als vanouds.

Na de pauze waren er eigenlijk alleen nog maar hoogtepunten. Bijvoorbeeld het door Freek de Jonge geschreven ‘Oude Foto’ (“Ik ben moeder dan m’n moeder en ouder dan m’n ouders ooit geweest zijn.”) en het samen met gitarist Peter van Benthem gezongen ‘Pastorale’.

Zeker bij de liedjes van Mikos Theodorakis kon de band laten zien hoe goed ze was. Peter van Benthem (gitaar en zang), Peter Maas (piano), Lené te Voortwis (bas), Florian Hoefnagels (drums) en Christian Grotenbreg (keyboard, accordeon) bleken prima muzikanten te zijn. De show was strak geregisseerd door Eddy Habbema, die ook ‘Piaf de Musical’ met haar maakte.

Je had geen moment het idee dat je hier zat te kijken naar een vrouw van 70. Het is een ‘oma’ met de uitstraling en de energie van een jonge vrouw die volop in het leven staat. Ze is een uitstekend performer en maakt van ieder liedje een kunstwerk. Als een dartel veulen dat na een strenge winter voor het eerst weer de wei in mag, walste ze over het podium. Leeftijd is niet belangrijk, het gaat om de kwaliteit van het gebodene.

Opeens hoorde het verbaasde publiek de stem van Ramses Shaffy door de zaal schallen. Z’n beeltenis werd vervolgens zichtbaar op een groot scherm en Liesbeth en Ramses zongen, net als vroeger, ‘Laat me / Vivre’. Een hele aparte gewaarwording en dit met veel gevoel gezongen lied zorgde er tevens voor dat er de nodige zakdoekjes tevoorschijn kwamen om snotterende neuzen te snuiten. Ook de perfecte timing bij de verlichting en het geluid speelden hier een grote rol. Een ovationeel applaus was terecht haar deel.

Uiteraard kwamen er nog 2 toegiften. Slechts begeleid door de piano zong Liesbeth ‘Laat Me Niet Alleen’ en bij het refrein van de ‘Shaffy Cantate’ stond iedereen overeind mee te ‘lalalalalala’n’. Kippenvel!

Ramses zong in 1971‘Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk En Bewonder’. Zijn grote vriendin Liesbeth List heeft eveneens gezongen en gevochten, gehuild en gebeden, gelachen en gewerkt en werd al die tijd bewonderd. Bewonderd wordt ze nog steeds door haar publiek. Het was met recht een terugblik zonder spijt op 70 jaar List, of zoals haar voorbeeld Edith Piaf zong: ‘Non Je Ne Regrette Rien!’ Het leven is er om geleefd te worden. Het publiek had genoten van een emotioneel, kleurrijk en zinderend concert van een vakvrouw 1e klas.

Foto: Klaas Hansen