Edammers schaatsen alternatieve Elfstedentocht (foto)

Zodra Koning Winter zijn gezicht tegen het raam aandrukt komen de mooie, soms ook geromantiseerde, verhalen weer over tafel. “Weet je nog hoe koud het toen was? Mijn wimpers vroren vast en ademhalen deed pijn van de kou.”

Ook vertellen mensen over heroïsche schaatstochten die zij onder erbarmelijke omstandigheden wisten te volbrengen. Er zijn echter ook mensen waarover je pas via-via iets moois verneemt. Neem nu eens Niels de Boer en Paul Sloots. Toevallig waren deze twee Edammers een kleine twee weken geleden in Oostenrijk op de Weissensee en schaatsten ze daar eventjes de alternatieve Elfstedentocht voor liefhebbers. Om en nabij 200 kilometer schaatsen op 1000 meter hoogte. Een prestatie van formaat! Ik zocht de heren op om te vernemen hoe het een en ander in zijn werk is gegaan.

Voorbereiding

“Wie van twee het idee inbracht weet ik niet meer zo goed. Was jij dat niet Paul?” Niels de Boer moet nog eens flink graven. Paul Sloot neemt het stokje over. “Ik had het op een avond met Niels er over dat de Elfstedentocht toch nooit meer zou komen. Je kent dat wel, opwarming van de aarde en alles wat er mee samenhangt. Dus zei ik; we moeten zelf iets organiseren om eens zo’n tocht te gaan maken. Wat dacht je van de Alternatieve Elfstedentocht? Dat vond Niels een goed idee en diezelfde week zijn we gaan trainen op de baan in Hoorn. Twee tot drie keer per week. Zonder begeleiding, maar als je goed om je heen kijkt steek je vanzelf veel op hoe je moeten rijden.” De heren kregen een geweldige conditie, al waren ze al vrij goed getraind door hun volleybalachtergrond. “Als je veel intervaltrainingen doet, bouw je vanzelf een berenconditie op”, verzekerd Niels mij (bedankt Niels, moet ik ook eens proberen).

9 Volendammers

Via de website van de Alternatieve Elfstedentocht meldden de heren zich aan, net zoals meer mensen uit onze gemeente. “Ik weet in ieder geval dat er negen Volendammers meededen en dat drie hiervan het gehaald hebben”, haalt Niels nog even op.

Scheuren

Woensdag 25 januari reden Niels en Paul richting Oostenrijk, waar zij in de buurt van de Weissensee en pension hadden geboekt. “Wij zijn toen op donderdag een verkenningstocht gaan maken zodat wij op vrijdag de 27e niet voor verrassingen zouden komen te staan. Onder perfecte omstandigheden - en met een perfecte organisatie op en rond de baan - gingen wij met 1100 andere deelnemers van start”, laat Niels weten. Er zouden uiteindelijk zestien rondes van 12,5 kilometer moeten worden afgelegd voordat de teller op 200 kilometer zou komen te staan. Paul, “We moesten toch behoorlijk uitkijken voor de vele scheuren in het ijs en je kon niet vlak achter elkaar gaan rijden zonder het risico te lopen in een scheur terecht te komen. Al met al was het echter goed te doen. Ik had best nog wel meer rondjes kunnen rijden.”

Schaats van 2000 kilo

Waren er nog bijzondere dingen die jullie op waren gevallen? Paul weet zich nog iets heel bijzonders te herinneren. “Bij het uitrijden op zaterdag zag ik dat er vlak naast de baan de grootste Friese doorloper ter wereld stond. Het ding weegt 2000 kilogram en is zeker 8 meter lang. Het gekke is dat ik hem tijdens de wedstrijd helemaal niet heb gezien! Is dat bijzonder genoeg?” Nou en of.